Inpakken en uitpakken

Deze dagen ben ik aan het verhuizen. Onverwacht. Mijn provinciale overste zendt mij richting Leuven. Ik heb het even nageteld. Het is de elfde maal op 22 jaar religieus leven.

 Het is heel wat rompslomp. Dozen inpakken en weer uitpakken, triëren, spullen wegkieperen, poetsen. Niet meteen iets wat ik leuk vind. Het zal aanpassen zijn aan een nieuw huis en een nieuwe gemeenschap: andere medebroeders, andere gewoontes …  Het is ook loslaten: mijn oude gemeenschap en huis, een stad en haar bewoners …

Ik merk dat het me eerder dynamiseert dan dat het me met lood in de schoenen achterlaat. Loslaten en opnieuw aanpassen kunnen bron zijn van meer vrijheid en beschikbaarheid. Zo zijn ze alvast bedoeld in het jezuïetenleven.

Voor Ignatius was het pelgrimeren een ideaal. De eerste jezuïeten verbleven vaak niet  langer dan enkele weken of maanden op dezelfde plaats.

Neen, ik mag echt niet klagen. Ik ben er eigenlijk best wel dankbaar om.

Reacties

Meest gelezen

Hoe kan je weten of je geroepen bent om jezuïet te worden? - Het antwoord van Pedro Arrupe s

Wat is het verschil tussen een gewoon mens en een heilige? - Een antwoord van Nikolaas Sintobin sj

Danken breekt de toekomst open: danken wat is dat en hoe doe je dat? Webinar met Nikolaas Sintobin sj

Over een blind kind dat ontdekt dat het opnieuw kan zien, maar dan anders - Het verhaal van Jacques Lusseyran (1)

Waarom je het verleden beter loslaat - Wijsheid van Anthony de Mello sj

Waarvan droom jij? - Videootje

Wat een blind kind voor heeft op andere kinderen - Jacques Lusseyran (2)

Recept om in je leven iets groots te bereiken - Wijsheid (?) van Balsasar Gracián sj