Waarom in godshemelsnaam?
Waarom zou je nu in godshemelsnaam naar de mis gaan?
Wat is de echte vreugde? Het onthutsende antwoord van Franciscus van Assisi - citaat
Morgen vieren we het feest van de heilige Franciscus van Assisi. Onderstaande vertelling komt uit de Fioretti, een bundel van verhalen over het leven van Franciscus. Wat hij hier vertelt over de echte vreugde is adembenemend. De echte vreugde B roeder Leonardus heeft verteld dat de zalige Franciscus bij Maria ter Engelen eens broeder Leo riep en zei: Broeder Leo, schrijf op. Deze antwoordde: Ik sta klaar. Schrijf op, zei hij, wat de echte vreugde is. Er komt een bode die vertelt dat alle professoren uit Parijs tot de orde zijn toegetreden. Schrijf op: dat is de echte vreugde niet. Ook alle prelaten van over de Alpen, aartsbisschoppen en bisschoppen; ook de koning van Frankrijk en de koning van Engeland. Schrijf op: dat is de echte vreugde niet. Ook vertelt hij dat mijn broeders naar de ongelovigen zijn gegaan en hen allen tot het geloof bekeerd hebben en ook dat ik zo'n grote genade van God heb gekregen dat ik zieken genees en veel wo...
Reacties
"Dit alles heeft een betekenis. Want hier in mijn appartement op de vijfde verdieping van Lower East Side, met uitzicht op het Empire State Building -het centrum van de wereld, een dwaze, kapotte, maar ook wonderbare wereld- neem ik brood. Ik neem brood zoals ik het in Chicago gedaan heb in het tehuis voor daklozen, brood dat ik bij de armenzorg gebedeld heb. Ik neem brood zoals ik dat in de Kerstnacht op de Boerderij gedaan heb. Ik neem ook wijn, goedkope wijn die in de kroegen van de wijk verkocht wordt aan alcoholisten en die in Californië gewonnen is door het werk van uitgebuite, dikwijls clandestiene Mexicaanse arbeiders. Midden in het lawaai van de stad, sirenes van politie en brandweer, muziek, geschreeuw en ruzie, celebreer ik helemaal alleen de mis. Een stuk brood, een beetje wijn. En God is daar, de Schepper van het heelal, hier in dit lawaaierige en afzichtelijke getto. God. Een stuk brood. Hij is hier, levend, hij die eens uitgescholden is voor gulzigaard en wijndrinker, hij die gestorven is tussen de misdadigers. Hij is hier, levend, in deze armzalige wereld, met zijn menselijk lichaam en goddelijke liefde. Nu ga ik zijn zending een beetje beter begrijpen."
Benoît Charlemagne, Een kameel in het oog van een naald, p. 191.
Dit fragment ontroert mij telkens opnieuw. Wat doen we als we de kerk laten verdwijnen? God doet het niet, wij doen het, maar wat moet God anders met lege kerken dan ze maar opdoeken? O ik, rampzalige, verdwaalde, eeuwig drogredenerende mensheid. Als ik de kerk verspeel ben ik erger dan iemand die een winnend staatslot weggooit in een pak oude kranten, oneindig veel erger.