Hoe een stuk hout de richting van de Kerk veranderde: een “inside anecdote” over Martini


Vandaag, maandag 3 september 2012, wordt in Milaan Kardinaal Carlo Maria Martini sj begraven.

Kort nadat hij zich had teruggetrokken als aartsbisschop van Milaan, verhuisde Martini naar Israël. Sinds lang verlangde hij er naar om daar zijn passie voor de Bijbel opnieuw vrij spel te kunnen geven. Hij zou er meerdere jaren verblijven in de jezuïetengemeenschap van Jeruzalem. 

Toen Paus JP II in 2005 overleed moest de, toen reeds zieke (Parkingson) Martini naar Rome om deel te nemen aan het conclaaf. Onderstaande authentieke anecdote komt uit de pen van zijn toenmalige overste, Thomas Fitzpatrick sj.

Toen ik overste was van het Pauselijk Bijbelinstituut in Jeruzalem, voerde ik regelmatig Kardinaal Martini, lid van onze jezuïetengemeenschap, naar de luchthaven. Deze ritjes waren vaak de gelegenheid voor een leuke babbel. Maar die morgen was toch wel bijzonder. Ik was onder de indruk omdat een lid van mijn gemeenschap niet alleen zou deelnemen aan het conclaaf maar ook getipt werd als een van de topfavorieten. Ik wist dat Kardinaal Martini helemaal geen zin had om Paus te zijn.

Met een halve kwinkslag en tegelijk ernstig zei ik hem, net voor hij het vliegtuig zou instappen: “Carlo, ik weet dat je niet verlangt om Paus te zijn. Ik ben je religieuze overste en, zoals je weet, worden wij als jezuïeten verondersteld om te gehoorzamen aan onze oversten. Ik vraag je dan ook, mocht je verkozen worden tot Paus, alsjeblief, aanvaard!” We moesten beiden lachen. Ik omhelsde hem en hij vertrok naar het conclaaf.

Toe Kardinaal Martini terugkwam van het conclaaf, stond ik hem opnieuw op te wachten in de VIP-zone van de luchthaven. Toen we, na de gebruikelijke controles, in de wagen zaten op weg naar Jerusalem zei ik dat ik een beetje boos was op hem. Ik had allerlei televisiereportages over het conclaaf gezien. Telkens had ik opgemerkt dat hij zijn wandelstok gebruikte.

Ik zei hem: “Ik weet dat je die stok niet nodig hebt. Ik heb zo een vermoeden dat je ermee verscheen om de mensen duidelijk te laten zien dat je echt wel ziek bent. Is dat juist?”
Hij antwoordde: “Ja.”

Toen we terug thuis waren in Jeruzalem wees ik naar de wandelstok van de kardinaal en zei: “Dat is het stuk hout dat de richting van de Katholieke Kerk heeft veranderd.”

(Op de foto zie je Kardinaal Martini, tijdens het conclaaf van 2005 mét zijn wandelstok.)

Reacties

joep Beliën te Zaltbommel zei…
Wat een heerlijke orde is dat toch , die orde van Ignatius ! En wat een groot man is die kardinaal Martini ; zulke mensen geven mij hoop,vertrouwen en trots op de ecclesia catholica semper reformanda!....

Meest gelezen

De hemelvaart van Jezus, hoe kan je dat begrijpen? - Een antwoord van Nikolaas Sintobin sj

Dé tip van Paus Franciscus voor een geslaagd leven

Waar de Heilige Geest allemaal goed voor is: door iemand die het kan weten (Karl Rahner sj)

Als monniken geen godzoekers zijn, wat zijn ze dan wel? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Pinksternoveen: de vruchten van de Geest: dag 1 - liefde

Wat je kan leren van een priester en zijn bril - Pinksternoveen, dag 9: zelfbeheersing

Als Ignatius van Loyola een toekomstige heilige aanraadt om niet te veel te bidden