Over cyberangst en cybertheologie (1/3)



In het tijdschrift “Rondom gezin” publiceerde ik onlangs een bijdrage over de blijvende omwenteling die het internet teweegbrengt in alle mogelijke domeinen van onze mensenwerkelijkheid, ons geloofsleven incluis. Enkele uittreksels.

Zelf ben ik als internetpastor dagelijks actief op Facebook, Twitter en andere sociale media. In gesprekken met volwassenen van alle generaties merk ik steeds weer dat bij nogal wat mensen grote weerstand bestaat tegenover deze media.  Zelf zou ik meer in het bijzonder spreken van angst: angst om tijd te verliezen, om aan privacy in te boeten, angst voor vervlakking,  vereenzaming of verslaving,  en vaak ook,  al wordt dit minder vlot toegegeven, angst dat men zich dit nieuwe medium  niet zal kunnen eigen maken en zijn gezicht dreigt te verliezen.

Allemaal heel menselijk. Maar analoge reacties zijn er, mutatis mutandis, in het verleden nog geweest. Toen in de liturgie voor het eerst gedrukte boeken werden gebruikt, botste dit op veel weerstand. Immers, zo oordeelden velen, perkament was veel waardiger en geschikter voor de eredienst vermits het duurzamer was.  We weten dat je perkament nu enkel nog in de musea kan vinden. De  impact en de omvang van de internetrevolutie en de sociale media zijn van die aard dat de vraag niet meer is of we er al of niet aan meedoen. Wél hoe we ons op de meest verstandige en zinvolle manier kunnen inschakelen in deze globale dynamiek.

Reacties

Anoniem zei…
Je redenering kan ik helemaal onderschrijven. Jammer dat je de weerstand die je ervaart onmiddellijk onder de noemer angst brengt. Is het mogelijk dat je weerstand voelt omdat de snelheid van evolutie niet door iedereen te volgen is. Niet iedereen kan even snel lopen, weet je? En hoe ouder mensen worden, hoe trager om nieuwe technologieën eigen te maken. En uiteraard is er ook de interesse voor technologische vernieuwing die een rol speelt. Angst zou ik graag ook vertaald zien in "moeheid" om alles wat zich op ons dienbord aandient te verorberen. En wanneer de locomotief vertrokken is en de wagonnetjes volgen niet, dat rijdt de machinist alleen. Misschien ook een aandachtspunt voor de hedendaagse sociale media: verlies niet de grote achterban m.n. de oudere generatie.
Verder zie ik heel veel mogelijkheden in deze vernieuwing en blijft het de verantwoordelijkheid van eenieder om er zo goed als kan mee om te gaan.
Beste Anonymous, Ik ben het met je eens. Het hoeft idd niet a priori angst te zijn. Zeker niet bij oudere mensen.

Dank voor uw reflectie!

Nikolaas

Meest gelezen

Hoe kan je weten of je geroepen bent om jezuïet te worden? - Het antwoord van Pedro Arrupe s

Wat is het verschil tussen een gewoon mens en een heilige? - Een antwoord van Nikolaas Sintobin sj

Danken breekt de toekomst open: danken wat is dat en hoe doe je dat? Webinar met Nikolaas Sintobin sj

Over een blind kind dat ontdekt dat het opnieuw kan zien, maar dan anders - Het verhaal van Jacques Lusseyran (1)

Waarvan droom jij? - Videootje

Waarom je het verleden beter loslaat - Wijsheid van Anthony de Mello sj

Wat een blind kind voor heeft op andere kinderen - Jacques Lusseyran (2)

Recept om in je leven iets groots te bereiken - Wijsheid (?) van Balsasar Gracián sj