Felix Körner sj, islamoloog, openhartig over interreligieuze dialoog en het verlangen om te bekeren (2/2)



Felix Körner sj is islamoloog.  In een interview met Tertio ging hij in op enkele heikele punten van de interreligieuze dialoog met de islam.

Vraag: Is het doel van uw dialoog niet dat de christen er een betere christen van wordt en de moslim een betere moslim?

“Dat klopt. Het is een dialoog waarbij je jezelf beter leert kennen en misschien ga je er eveneens door trachten je overtuiging beter na te leven. Het vasten van de moslims kan niet alleen de aanleiding zijn om na te gaan hoe het christendom aankijkt tegen vasten, maar ook om die veertigdagentijd bewuster te beleven en zelf meer te vasten. Toch kan ik me met die doelstelling niet tevreden stellen. Het lijkt alsof we de ander gebruiken om er zelf beter van te worden.

Jezus beweerde dat in Hem een nieuw verbond was aangebroken en Hij stelt ons voor de keuze al of niet binnen te treden in zijn liefdesgemeenschap. Hij heeft zichzelf aangeboden als de Weg, de Waarheid en het Leven. Dat kunnen we niet onder de mat vegen. Juist daarom mag ik blijven hopen dat de ander Christus als verlosser ontdekt. Ik kan de islam niet zien als eindpunt en mijn doel is dus niet dat de moslim een betere moslim wordt, al is dat al heel wat. Omgekeerd denk ik dat de moslim er zich ook niet tevreden mee stelt als hij van mij een betere christen kan maken. Hij zal vinden dat de ware Jezus een moslim is en dat ik de Triniteit moet verzaken zodat ik een echte monotheïst en moslim kan worden.”


Reacties

Anoniem zei…
Beter, oprechter christen / moslim worden, dat is het doel. Dat is heel wat. En toch bekruipt me bij het lezen van dit artikel het gevoel dat het er eigenlijk niet toe doet of je christen of moslim of jood of boeddhist of.... bent. We sluiten aan bij één of andere religieuze traditie omdat we die nu eenmaal het beste kennen omdat we erin geboren zijn of ze hebben leren kennen op een bepaalde plaats waar we leven. Klopt dat?
mia van olmen zei…
33 jaar leefde ik in Iran :voor de revolutie in 1979 en na de revolutie.
Voor een dialoog moet men over enkele punten akkoord gaan, anders kan het niet lukken!
1 - Scheiding van Kerk en Staat.
2 - mogelijkheid van een democratie ook zonder God anders is het weer zoals in Iran een "Theocratie"
Als dat niet gaat . Laat het dan. Want het gaat er niet om dat wij bewondering hebben voor hun vasten en dan zelf ook meer willen vasten! DAT is NIET Essentiël! Ga naar de essentie en dan zal je zien dat er geen dialoog mogelijk is!