Een spiritualiteit van het onbekende (2/7)




Minicursus ignatiaanse spiritualiteit in zeven deeltjes (2/7)

Tussen het begin van de bekeringsdynamiek van Ignatius en de stichting van de Sociëteit van Jezus ligt twintig jaar. Tussen zijn 30 en zijn 50 – en ook daarna, tot aan zijn dood – is Ignatius een zoekende pelgrim gebleven, die duurzaam bereid was te leven in onzekerheid. Zijn vertrouwen in Gods voorzienende liefde was zo groot dat hij het menselijke verlangen naar zekerheid los kon laten en dankbaar aanvaardde dat Gods droom voor hem en zijn gezellen zich maar stapje voor stapje ontplooide. Onderscheidend in het leven staan vraagt een voortdurende bereidheid tot luisteren naar de tekenen van de tijd, veeleer dan te vlot toe te geven aan de angst die influistert alles van te voren vast te leggen. Onderscheidend in het leven staan betekent dat je niet van te voren weet waar je gaat uitkomen. In de beste christelijke traditie ontdekt Ignatius dat echte vrijheid bestaat in het je steeds meer toevertrouwen aan Gods plan voor jou, en steeds minder verloren te lopen op zijwegen die, aantrekkelijk als ze mogen lijken, uiteindelijk verwijderen van het doel.

Een naaste medewerker van Ignatius, Jeroen Nadal sj, getuigt aldus over die onderscheidende levenshouding van zijn leermeester: Ignatius volgde de Geest, zonder Hem voorbij te steken: zo werd hij zachtjes geleid naar het onbekende; en langzaamaan opende zich voor hem de weg, die hij wijselijk onwetend ging, zijn hart eenvoudig gericht op Christus.”

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

Deze reactie is verwijderd door de auteur.
zo hoop ik ook dat menselijk verlangen naar zekerheid los te kunnen laten en dankbaar God's plan te aanvaarden.....waar ik me steeds meer aan toevertrouw.....