Het verschil tussen positiveren en dankbaarheid als levenshouding - dankbaarheid 10/11


Voor het tijdschrift Liefke schreef ik een overweging over dankbaarheid. Hier kan je ze lezen in 11 stukjes – 10/11

Voor sommige mensen wordt dankbaarheid een wijze van in het leven staan.

Dankbaarheid lijkt met de jaren diep in hun hart gegrift te zijn.  Zij kunnen dankbaar zijn zonder dat daar een bijzondere aanleiding toe bestaat. Zij kunnen zomaar blij zijn. Niet omdat zij ooit beslist hebben om een roze bril te dragen en voortaan alles door dik en dun positiveren. Wel omdat zij het eenvoudige feit dat zij leven hebben leren ervaren als een geschenk.

Zij hebben ontdekt dat je zo kan kijken naar mensen en dingen, jezelf incluis, dat je, ook al is er veel stof of zelfs modder overheen gekomen, er steeds weer iets van schoonheid of goedheid in kan ontwaren.

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

e.h.h. zei…
Het is mooi als iemand door dik en dun niet ondankbaar is; je er doorheen slaan; mensen nemen zoals ze zijn, situaties niet uit de weg gaan.
God dankbaar zijn ? Ik houd liever van Hem, prettiger.
Als iemand zegt: Ik ben je zo dankbaar, is de reactie vaak: het is wel goed, laat maar zitten.
Je hele leven dankbaar zijn? Heb ik nog nooit gezien.
Ingrid Hoet zei…
Ja Nicolas,zo kunnen leven is een genade.
Het is de genade van u ten diepste bemind te weten,van u opgenomen te weten in God die u draagt.
Het is en blijft een genade,een feestmaal waaraan iedereen uitgenodigd is maar niet iedereen blijkbaar aan kan deelnemen.
Voor die genade,mij overkomen iets vóór mijn 60 ste ben ik dagelijks meer dan dankbaar.

Meest gelezen

Hoe een capucino het verschil kan maken als je van de ene dag op de andere invalide wordt: het getuigenis van Jurjen

Bestaat atheïsme echt? Het antwoord van Lode Van Hecke, abt van Orval

Begeleiding genieten: een dubbelgeschenk (1/4)

Het sterfbed als leessleutel voor de ontmoeting met Jezus - homilie van Nikolaas Sintobin sj