Waarom geduld zo verrijkend kan zijn (3/7)


Voor LIEFKE magazine schreef ik een overweging genaamd: Geduld als kompas voor een goed leven. In deze coronatijden kan ze je hopelijk inspireren.  3/7

Geduld, zo leert de filosoof, is een houding van vertrouwen en van hoop. 

Je laten leiden door geduld is heel verschillend van je laten leiden door angst. Angst is geen goede raadgever. Het dreigt je ogen te sluiten voor de kleine, soms heel discrete mogelijkheden die zich aandienen. Angst kan je zo vastprikken op het goede dat niet is of het negatieve dat wel is, dat je het mooie en het goede die zijn of komen niet meer ziet. Zo onverwacht en anders als ze kunnen zijn. 

Geduld is een houding van aandacht. Het is meer dan passief wachten. Het is uitkijken naar de toekomst waarvan je hoopt en gelooft dat die beter zal zijn, soms tegen beter weten in. 

Zo kan geduld de innerlijke zintuigen aanscherpen. Zozeer dat wat onzichtbaar, onvoelbaar of onhoorbaar leek, geleidelijk aan toch opgemerkt wordt. Het is indrukwekkend hoe sommige chronisch zieke mensen kunnen genieten van kleine dingen. Zo klein, dat anderen ze niet opmerken en er daardoor ook niet kunnen van genieten.

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

Anoniem zei…
Inderdaad. Gisteren zag ik een debat tussen jongeren. Het thema was vrijheid en dat werd vanuit verschillende belevingen benaderd.Wat me opviel was dat deze corona tijd, dat geduld vraagt van de puber, veel oproept. Ik hoop dat geduld ook het vertrouwen kan verstevigen om de beoogde doelen rondom de grondbeginselen van van een gezond leven een nieuwe balans gaat brengen. Bezinning rondom waar ben ik mee bezig en wat kunnen we ten goede om mezelf veiligheid bieden doen. Dit vraagt immers naar geduld om niet de moed te verliezen in wat is haalbaar, dit gezien hebbende van wat de geschiedenis laat zien.
e.harland-hazebroek zei…
Hoe anderen het ervaren weet ik niet, maar er is een periode aangebroken waarin je je eigen baas bent meer dan anders. Een gesloten deur, er wordt niet gebeld: ik weet dat deze situatie niet blijft. Geduldig zijn aan de telefoon is ook een opgave, maar je kunt het meer beheersen. Toch blijft het moeilijk het onder de knie te krijgen: je werkelijk interesseren voor de ander helpt.
Tuus van Dam zei…
Geduld vind ik nog steeds moeilijk. In de zorg moet alles snel wat voor werk je ook doet.Zelfs als je met pensioen bent gaat het er moeilijk
uit. Probeer dit wel naar andere mensen toe , want ik ben de ongeduldige.Doe mijn best.

Meest gelezen

Zelf je vrijheid ophoesten

Pinksternoveen: de vruchten van de Geest: dag 1 - liefde

Hemelvaart, wat is dat eigenlijk? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Leren van een ondeugende grootvader en zijn kleinzoontje - dag 2 pinksternoveen