Vlak voor Pasen stierf Michael Hurley sj, een Ierse medebroeder. Zijn naam zegt u waarschijnlijk even weinig als aan mij. Michael heeft baanbrekend werk verricht voor de oecumenische dialoog in Ierland.
Onderstaande zinnen schreef hij, kort voor zijn dood.
“Ik zou graag hebben dat mijn begrafenis een blije viering wordt. Mijn vrienden fronsen hun wenkbrauwen als ik zeg dat ik ernaar uitkijk om aanwezig te zijn op mijn eigen uitvaart en om ervan te genieten. Maar, los van mijn persoon, zal er zeker een aantal familieleden, vrienden en medebroeders jezuïeten present zijn. Ik verwacht echt dat zij zullen kunnen genieten van deze gelegenheid. Ik durf te hopen dat het een viering mag worden van mijn leven dat in heel wat opzichten gelukkig en vruchtbaar is geweest. Dit is niet zozeer te danken aan mezelf dan wel aan het vertrouwen dat ik, in Gods naam, gekregen heb van mijn jezuïetenoversten en van zovele vrienden in alle Kerken, maar in het bijzonder van mijn jezuïetenvrienden. Ik hoop echt dat mijn uitvaart zo’n dankviering mag worden, een jezuïtische maar ook oecumenische, interconfessionele dankviering.”
Reacties