Verklaring voor glimlach in ogen van stervende


Hieronder vind je mijn homilie voor de Paaswake van dit jaar

Paaswake 2017, Matteüs 28,1-10.

Ik zal het niet droog kunnen houden, verwittigde Petra. Mijn allerdierbaarste moment gaat over het afscheid van mijn moeder. Ik stond aan haar sterfbed. De ademhaling verzwakte. Er was al een tijdje geen contact meer. Plots kwam er op haar gelaat een prachtige glimlach. Alsof ze iets subliems meemaakte. Het duurde enkele seconden. Meteen daarna stierf ze. De stilte in het gespreksgroepje waarin de  niet meer zo jonge dame haar verhaal had gedaan was om te snijden. Petra weende zachtjes. Ja, antwoordde ze op de niet uitgesproken vraag van haar toehoorders. Ik weet heel zeker wat er gebeurd was. Ze had Onze Lieve Heer gezien.

Ik hoorde dit verhaal in een gespreksgroepje. Sommigen waren christen. Anderen niet. Het verhaal raakte iets diep in mij. Het herinnerde me aan het overlijden van mijn vader. En daardoorheen aan zo mogelijk de meeste fundamentele vraag die we ons als mens kunnen stellen: zal ik mijn geliefden ooit terugzien?

Deze vraag staat centraal in de evangelielezing van deze paaswake, het eerste verschijningsverhaal bij Matteüs. Ik licht er drie puntjes uit op.

1.     Het verslag begint tamelijk theatraal, met aardbevingen en bliksemschichten. Dit is niet ongewoon in bijbelse verhalen over godsverschijningen. Als je goed leest, dan merk je echter dat de kern van het verhaal best wel beide voetjes op de grond is.

Matteüs geeft geen spectaculaire details over hoe de verrijzenis zelf in haar werk is gegaan. Het enige wat we vernemen is dat de Heer niet langer daar is. De engel omschrijft de Verrezene als de Gekruisigde. Het tragische levenseinde van Jezus wordt niet verzwegen of geminimaliseerd. Het wordt expliciet en zonder schroom genoemd. De Verrezene ís de gekruisigde. Geen zweem van triumfalisme.

2.     De engel nodigt de  vrouwen uit om het graf binnen te gaan. Het is echter niet de bedoeling dat ze in dat graf blíjven. Vermits duidelijk is geworden dat de dood niet het einde is, hebben ze daar niets meer te zoeken.

Van zodra de vrouwen vastgesteld hebben dat het graf leeg is, gaan ze effectief terug naar buiten. Zowel de engel, ttz God zelf, als de verrezen Heer, vragen hen naar Galilea terug te keren. Ze worden teruggezonden naar de plaatsen waar Jezus het Evangelie heeft verkondigd. Niet in de kilte van een duistere graf zullen we de Heer opnieuw ontmoeten. Wel temidden van het leven. Het lijden is reëel. De dood is reëel. Maar onze Heer is de Heer van het leven. Hij gaat lijden en dood niet uit de weg. Maar finaal is Hij aanwezig in het leven. Dit is het inzicht dat geleidelijk aan groeit bij de beide Maria’s, de eerste christenen.

3.     De vrouwen zien met eigen ogen dat het graf leeg is. Vervolgens krijgen zij het voorrecht om de Verrezen Jezus te zien, te horen en aan te raken.

Spontaan zouden wij kunnen denken dat dit voor hen een hoera-ervaring moet geweest zijn. Het relaas van Matteüs is subtieler.

De ervaring moet overweldigend geweest zijn. Matteüs merkt op dat er grote vreugde komt in het hart van de vrouwen. Maar hij heeft het ook, tot drie maal toe, over hun vrees. De verrijzenis gomt het kruis niet weg. De nu waargemaakte belofte van het nieuwe, eeuwige leven verandert ons aardse leven niet zomaar in een makkelijk, leuk danspasje. Ons leven behoudt zijn ruige kanten. Maar daardoorheen is voortaan een rode draad van grote vreugde getrokken. Vreugde waarvoor de verrezen Heer garant staat.


-->
Jezus zelf belooft ons dat we Hem met eigen ogen zullen mogen aanschouwen. Niet enkel aan het einde van ons leven en daarna. Nú reeds. Petra geloofde dat die ontmoeting de verklaring was van de vreugde van haar stervende moeder. Beste broeders en zusters, vandaag mogen we vieren dat wij geschapen zijn om te leven. Om te leven in grote vreugde. Want in verbondenheid met de levende Heer. Die hoop, dat geloof vieren en zingen wij uit in deze Paaswake. 

Christus is verrezen. Alleluja. Hij is waarlijk verrezen. Alleluja. En wij met Hem. Zalig Pasen! Alleluja.

Reacties