Het DNA van God

Het is juist dat God tot ons komt in de geschiedenis, in mysterievolle nabijheid en in majesteit. God is altijd op weg naar ons. ‘Hij komt ons  tegemoet. Hij komt ons tegemoet. Hij komt ons altijd tegemoet’,  zegt de dichter Tagore.

Sinds het ontstaan van de tijd is alles voorbereiding op de komst van God in de geschiedenis. Gelovige wetenschappers zouden zeggen dat het universum wist dat wij er aankwamen. En dieper nog, het universum wist dat Jezus Christus  komende was.  En als het punt  Omega van de evolutie bereikt zal zijn, dan zal Christus zich in majesteit laten zien en kennen.

Ondertussen moeten wij voortdoen met Christus die gehuld in mysterie tot ons komt. Onherroepelijk is Hij deel geworden van het menselijke leven, waardoor ieder menselijk leven geheiligd is geworden, ook het mijne. Ik kan nu op een nieuwe wijze naar de mensen kijken – ieder van hen is door God geraakt, op buitengewone wijze onsterfelijk geworden. Dit verandert al mijn menselijke contacten. God heeft ons allen  in zijn hart gesloten, dit moeten wij goed weten. Ieder van ons is ‘een broer of zuster voor wie Christus is gestorven’ (1 Kor 8,11). Dit is ons identiteitsbewijs geworden: onze gemeenschappelijke DNA is goddelijk.

En zo, als ik sterven ga, komt Hij in mijn hart als een grenzeloze Liefde, vurig verlangend om met mij alles te delen wat Hij bezit. Wat er dan van mij gewordt, gaat Hem heel erg ter harte. Hij heeft mij als zijn kind aanvaard. Mijn lot is het zijne geworden. Hij heeft honger, pijn, verraad en de dood  gekend. Hij wil mij niet teleurstellen, niemand wil Hij teleurstellen. De Kerstmisvreugde kent vele schakeringen, maar haar onwrikbaar fundament is het feit dat ik, om reden van zijn menselijke komst, Hem niet tussen de sterren hoef te zoeken. Hij is in mij hart, voor altijd.

Brian Griogan S.J.