"In alle dingen"

Toen ik kwam ontbijten zat Tonny Cornoedus, een medebroeder-gevangenisaalmoezenier, nog een kopje koffie te drinken. Tegenover hem zat een stevige bonk van middelbare leeftijd een boterham te eten. Mooie collectie ringen om de vingers en een elegante paardenstaart. Het was een van de “klanten” van Tonny. Hij had een vrij WE en had gastvrijheid gekregen in ons huis van Brugge waar ik zelf ook verbleef. De man vertelde honderduit over zijn leven in de gevangenis: over het vriendelijke onderhoudspersoneel, over de cipiers, de keuken, de medegevangenen … Tonny luisterde met de grootste aandacht, tot zichtbare genoegdoening van de kerel. Terug op mijn kamer realiseerde ik me dat dit voor Tonny misschien wel de duizendste keer was dat hij naar een dergelijk verhaal luisterde. Even later was ik aan het bidden met een tekst uit Johannes waarin Jezus spreekt over de werken van het geloof. Ik kon me er meteen iets bij voorstellen. Delen

Tonny Cornoedus sj is sinds jaar en dag aalmoezenier in de gevangenis. Onderstaand stukje komt uit een aangrijpend getuigenis dat hij onlangs publiceerde in Kerk en Leven (parochieblad). “ Ook de modernste gevangenis – door sommigen wel eens een luxehotel genoemd -, blijft een hel. Ook al is er een goede hygiëne, een uitgebreid aanbod aan cursussen en sport – hoognodig opdat mensen mensen zouden blijven en zouden groeien in menselijkheid -, toch is er een vuur dat innerlijk verteert, is er een enorme eenzaamheid te midden van veel volk, de kilte die geen hart verwarmt en de stilte die nergens te horen is. Met Christus daalt de aalmoezenier neer ter helle om er mensen te ontmoeten. In een kortfilm die ik zag richtte een gedetineerde plots de camera op zichzelf en zei: “Kijk maar naar mij, ik ben een mens, geen monster!” Die mens, die op een bepaald ogenblik misschien wel een monster geweest is, die mens wil de aalmoezenier ontmoeten. Die mens met zijn kwaad en zijn goed, die men...