Wat er kan gebeuren met een boze en opstandige man

Met onderstaand indrukwekkend getuigenis van Eilis Cullen begint Gewijde Ruimte een nieuwe week .


Elf jaar geleden begon ik te studeren, een  boze en opstandige man. De boosheid kwam hiervan dat ik de indruk had dat God afwezig bleef bij al het lijden van mensen die ik kenden en liefhad.

Ik hoopte dat door de studie mijn probleem zou opgelost geraken. Zo besteedde ik tien jaren deeltijds aan studie, luisterend, lezend en schrijvend. Toen ik mijn MA in Bijbelse Studiën beëindigde en klaar was een thesis te schrijven over ‘Het lijden in het boek Job’, overviel mij een kanker, en die maakte aan al mijn plannen een einde. Zo kwam het dat het laatste essay dat ik schreef,  handelde over Marcus zijn verslag over het gebed van Jezus in Getsemane.

De nacht voor de operatie bracht ik door in de wachtkamer van de dienst spoedgevallen, mogelijk de slechtste ervaring van mijn leven. Ik voelde mij alleen en was door angst bevangen. De operatie was daar, met de kans  dat ik er niet door zou komen, en er was geen ontsnappen aan. En plots was ik in de tuin van Getsamane en was er naast mij een Tegenwoordigheid, een heel krachtige Tegenwoordigheid die mij  stevig en vriendelijk kracht gaf en ondersteunde. Het was geen genoeglijke, troostende aanwezigheid, maar een die mij droeg en moed schonk, mij de  zekerheid gaf dat, wat de uitkomst ook zou zijn, alles goed zou komen. Die Tegenwoordigheid was nog bij mij, toen ik na de operatie langzaam wakker werd. Het  is belangrijk hier te benadrukken dat heel  die tijd ontelbare mensen voor mij baden.

Ik stel het goed nu. Ik heb bestralingen gehad, maar mijn lichaam verdroeg geen chemotherapie.  De ervaring van die Tegenwoordigheid blijft me bij, en nu weet ik dat God altijd met ons is, maar vooral in de donkere momenten wanneer er niets anders meer is.

Zo heb ik, je ziet het, een antwoord op mijn wilde vragen gekregen. Niet door te lezen, te luisteren of te schrijven, maar door een persoonlijke ervaring die ik zelf nooit had gekozen, en inderdaad ook nooit verwachtte.

Reacties

Anoniem zei…
Wat een rijke ervaring als je in duistere en moeilijke momenten van het leven de Heer zo nabij mag weten....het geeft je leven een andere wending...
Ja God laat de mens nooit los .. ook al is het duister en zien we hem niet.... misschien is Hij dan het meest nabij. Van zo'n ervaring kan je leven...

Dankjewel voor het delen van zo'n mooie ervaring... het versterkt en bevestigt mijn geloof !

Meest gelezen

Hoe een capucino het verschil kan maken als je van de ene dag op de andere invalide wordt: het getuigenis van Jurjen

Bestaat atheïsme echt? Het antwoord van Lode Van Hecke, abt van Orval

Begeleiding genieten: een dubbelgeschenk (1/4)

Het sterfbed als leessleutel voor de ontmoeting met Jezus - homilie van Nikolaas Sintobin sj