Vind jij dat je meteen "beloond"dient te worden voor je inspanningen?



Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten. In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat. (7/13) 

Drie mogelijke verklaringen waarom je je droef voelt (2/3)

De tweede mogelijke verklaring die Ignatius aanbiedt is van een heel andere natuur. Hij stelt voor om deze periode van droefheid te beschouwen als een uitnodiging om te groeien in gratuiteit, om de gemaakte keuzes te verdiepen, om te komen tot datgene waar het op aan komt. De vreugde die je voordien mocht ervaren was aangenaam, deugddoend en levengevend. 

Maar misschien is het toch niet in de eerste plaats om die reden dat je doet wat je doet. Is er niet ergens sprake, ook bij jou van een diepere gedrevenheid en, misschien zelf van een  voldoening op een nog veel dieper niveau … ? Nog anders gezegd, misschien kan je het wel aan om niet onmiddellijk beloond te moeten worden voor je inspanningen? 

Misschien kan je deze ervaring van droefheid doormaken als een oefenschool om een grotere vrijheid verwerven ten aanzien van je verlangen om onmiddellijk bevestigd en erkend te worden, om meteen de vruchten te kunnen plukken van je goed en deugdzaam bezig zijn.

Reacties