Is het een goed idee om even te proeven van de bekoring?



Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten. In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat.

Drie “tactische” tips van Ignatius over omgaan met verleidingen of bekoringen (1/3)

Het is niet wenselijk om in dialoog te treden met de bekoring. Want de listen van de verleider zijn onweerstaanbaar als je hem in de ogen gaat kijken. Als je hem een vinger geeft, grijpt hij meteen je hand, je gehele arm, en voor je het weet, lig je er helemaal. En toch zouden we zo graag  een compromis willen sluiten :  even proeven van de bekoring, het is toch zo zoet – om ons dan terug te trekken. En telkens opnieuw denken we dat we sterk genoeg zijn om te weerstaan ….

Zo groot is de kracht van de bekoorder dat hij ons telkens opnieuw erop doet vertrouwen dat we voldoende sterk zijn … eigenlijk tegen beter weten in.  Neen, waarschuwt de wijze  Ignatius  ons hier. Voor een keer is het echt alles of niets. De enige betrouwbare manier om de boze geest onschadelijk te maken, is om hem zonder meer te negeren : hem identificeren, en vervolgens rechtsomkeer maken. 

Reacties

Anoniem zei…
Hartelijk Dank U voor zo mooi en duidelijk en krachtig beschreven advies:
" tactische" tips van Ignatius over omgaan met verleidingen of bekoringen".
Anoniem zei…
Ja dat is duidelijke koek.
Anoniem zei…
Vgl. de wolf en de 7 geitjes. Niet open doen, er niet in trappen, zit de poot van de wolf eenmaal tussen de deur dan is alles eigenlijk al verloren. Tegen de kwaaie driften helpt maar 1 ding: de deur dicht, op slot en de sleutel weggooien. En uiteraard steeds bidden dat je geen duplicaat gaat maken. Want niet denken dat je kracht hebt.