De pastorale strategie van Kardinaal Bergoglio in een notendop




Naar de rand snellen
We moeten resoluut naar buiten gaan en naar de rand snellen. We dienen ons te hoeden voor de geestelijke verzwakking van een Kerk die helemaal opgaat in haar eigen wereld. Wanneer een Kerk zo evolueert dan wordt ze ziek. Inderdaad, als je de straat opgaat dan neem je het risico dat er ongelukken gebeuren, net zoals bij elke gewone man of vrouw die buitenkomt. Maar een Kerk die al te zeer op zichzelf betrokken blijft, zal snel oud worden. Indien ik zou moeten kiezen tussen een gewonde Kerk die de straten opgaat en een zieke, teruggetrokken Kerk, dan zou ik beslist kiezen voor de eerste …

Naar de onverschilligen toe
Wij streven ernaar om in contact te komen met families die niet betrokken zijn op de parochie. Eerder dan enkel maar een Kerk te zijn die verwelkomt en onthaalt, proberen wij een Kerk te zijn die naar buiten treedt en die gaat naar mannen en vrouwen die niet deelnemen aan het parochieleven, die daar niet veel van afweten en die er onverschillig tegenover staan. Wij organiseren geloofsactiviteiten op publieke plaatsten waar veel mensen samenkomen: wij bidden, vieren de mis, bieden, na een korte voorbereiding, het doopsel aan. Dit is de manier waarop het er aan toe gaat in onze parochies en in ons bisdom. Bovendien strekken wij ook de hand uit naar mensen die ver van ons verwijderd zijn via digitale middelen, het internet, SMS, …

Reacties

Meest gelezen

Je vertelt het beter zélf!