Over gebedsverhoringen waar je niet voor gebeden hebt


Onderstaand citaat verschijnt vandaag op www.gewijderuimte.org

Een vriendin van mij is van het slag mensen dat altijd opgewekt is en positief ofschoon zij blijkbaar met meer dan haar deel aan ellendige tegenslagen te maken heeft.

Omdat zij het nu en dan eens treft, heeft zij enkele pittige verhalen te vertellen. Mijn voorkeur gaat naar het verhaal van die nacht  toen ze wakker werd met twee politieagenten aan haar bed. Door een aantal vreemde omstandigheden, was de deur van haar huis tijdens de nacht wagenwijd open gelaten. Haar gebuur maakte zich zorgen over haar en haar familie en belde de politie. Die ging onmiddellijk naar het huis en doorzocht elke kamer  voordat ze haar wekten  en haar zegden dat alles in orde was (en asjeblieft sluit je deur de volgende keer).  Ik denk dat ik een hartaanval had gekregen als ik midden in de nacht wakker was geworden met twee politieagenten aan mijn bed. God waakte die nacht blijkbaar over mijn vriendin door een bezorgde gebuur en de politiemensen.

Soms stuurt Jezus hulp terwijl wij niet eens beseffen dat we die nodig hebben. Dat doet er mij aan denken dat mijn gebeden soms verhoord worden nog voor ik ze heb uitgesproken.

Onlangs hoorde ik iemand spreken over “niet beantwoorde gebeden”, en het viel me te binnen dat terwijl we die vaak opmerken (of op zijn minst als onbeantwoord ervaren), wij soms geen oog hebben voor de “antwoorden waarvoor we niet gebeden hebben”.

Cara Callbeck

Reacties

euplokamos zei…
Ik heb het er erg moeilijk mee om gebeurtenissen toe te schrijven aan een belonend (of straffend, trouwens) optreden van God. Bidden om iets te vragen is voor mij zinvol omdat het me helpt om eerlijk te zijn in mijn verlangens, om mijn noden te meten, en ik accepteer dat gebed genade kan brengen in de vorm van vrede en kracht in de ziel, maar ik kan erg moeilijk geloven dat God wensen inwilligt. Hoe moet ik anders alle onverhoorde gebeden van mijn medemensen aanvaarden?