Over heiligen die nooit werden heilig verklaard




Vandaag vieren we al de heiligen die nooit werden heilig verklaard. De moeders en vaders die trouw bleven aan elkaar en aan hun families. De alleenstaande vrouwen en mannen die onopgemerkt goede daden stelden. Zij die God vonden door de pijn die ze doorstonden. Al diegene die we liefhadden en die zichzelf nooit als heiligen beschouwden, maar wiens goedheid duidelijk was voor degenen die dicht bij hen stonden

Hoor ik daarbij?

Van een onbekende schrijver

Reacties

Anoniem zei…
De H.(mijn naam).. om van te huiveren. Wel zoek ik bescherming en vind die ook. Bij mijn overleden moeder en vader wiens graf ik gisteren bezocht heb. Ik reik nog niet aan hun teennagels wat heiligheid betreft. Als ik het 'Onze Vader' en 'Weesgegroet bid
denk ik onwillekeurig aan hen. Jezus moet ongetwijfeld het achttiengebed gelezen hebben. Avinu Malkenu

Anoniem zei…
Eer uw vader en uw moeder en hen die zijn heengegaan. Meegaand in mijn hart en los gelaten aan het eeuwige leven.
Anoniem zei…
Bij het eeuwige leven heb ik geen beeld en de beelden uit de schilderskunst spreken me niet aan. Stilte en gelukzalig opgenomen worden in het voor mij nog onbekende eeuwige leven geeft mij vertrouwen en daardoor begrijp ik en aanvaard ik het heengaan van dierbaren. Liefdevol opgenomen worden koesterd iedere ziel.

Meest gelezen

Heeft een mens dan geen recht om boos of droef te zijn? Een reactie van Nikolaas Sintobin sj