"In alle dingen"

Gesprek tussen Nikolaas Sintobin sj en Rick Timmermans over hoe op constructieve wijze om te gaan met de angst voor het coronavirus.

Geduld is iets wat je kunt leren. Voor de een is het wat makkelijker dan voor de ander. Maar uiteindelijk is geduld niet zomaar een aangeboren talent. Het is eerder een levenskunst waarin je je kunt oefenen.  Geduld is daarom, tot op zekere hoogte, een keuze. Hierin onderscheidt geduld zich van wachten. Wachten is iets wat je ondergaat. Je wacht op de trein of je wacht op de uitslag van een onderzoek. Je hebt geen keuze.  Je kunt er wel zelf voor kiezen om geduld te  oefenen . Je kunt vrijwillig kiezen voor geduld in de relatie met je puber of met een collega. Je kunt zelf beslissen om geduld te  oefenen  met dat lichaam van jou dat maar niet mee wil. Hetzelfde geldt voor al de beperkende maatregelen die ons worden opgelegd om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan.  Door bewust, in vrijheid, die keuze te maken, herwin je iets van je vrijheid. Ook al blijven de objectieve feiten dezelfde, in je subjectieve beleving ben je niet lang...

Nalatigheid en traagheid maken het de luiaard voortdurend lastig.  Ignatius van loyola

Voor Kerknet beantwoordde ik 15, soms best moeilijke en persoonlijke, vragen. De antwoorden vind je hier . Hieronder alvast een voorsmaakje. Op welk talent van jezelf ben je trots? ‘Al mijn talenten heb ik gekregen. Ze zijn geen persoonlijke verdienste. Daarom ben ik er eerder dankbaar voor dan trots. Het meest dankbaar ben ik voor een soort van basisvertrouwen dat ik van jongsaf heb meegekregen: vertrouwen dat het goed is of wordt, wat er ook gebeurt.’

Het dagelijkse rooster van Susan maakt me duizelig, of jaloers … wat een energie! Moeder van drie kinderen – tussen de acht en dertien jaar oud – is zij taxichauffeur, studiebegeleidster , kok, verpleegster , hoofd huishouding en afwasser. De man van Susan pendelt van en naar zijn werk, gaat vroeg weg en komt laat thuis, waarbij hij gedragen wordt door het getij van het snelwegverkeer. Susan is ook vrijwilligster - op de plaatselijke school en bij haar kerk, en zij is nauw betrokken bij een lokale tuinclub. Ik vraag haar naar haar heilige plek, haar gewijde ruimte. Ze geeft me een droefgeestige blik en zegt: “Dat zou ik wel willen.” En dan voegt ze eraan toe: “ Ooit zal ik tijd hebben. Dat is het goede nieuws. Ik moet nu gewoon door deze jaren heen zien te komen.” Ik geloof haar en ik weet wat het betekent om te wachten op betere tijden om plannen voor een heilige plek te kunnen maken. Ik vraag haar wat ze doet als ze een kort moment heeft van “Susan time”. Haar antwoord komt ...

OLV van de Weg (Gesú-kerk, Rome) Op het feest van de hemelvaart van Maria bied ik graag een mooi marialied aan van de heilige Alberto Hurtado sj . Je vindt hieronder zowel de oorspronkelijke Spaanse tekst als de Nederlandse vertaling. 1. " María mírame " María, mírame, María, mírame, si Tú me miras Él también me mirará. Madre mía, mírame De la mano llévame Muy cerca de él Que ahí me quiero quedar. En tus brazos quiero descansar. María, cúbreme con tu manto que tengo miedo, no sé rezar, que por tus ojos misericordiosos tendré la fuerza, tendré la paz. Madre, consuélame de mis penas, es que no quiero ofenderle más que por tus ojos misericordiosos quiero ir al cielo y verlos ya. -------------------------------- Maria kijk me aan Maria kijk me aan, Maria kijk me aan Als jij naar mij kijkt, zal Hij ook naar mij kijken Moeder van mij, kijk naar mij, neem me bij de hand en leid me dicht bij Hem, want daar verlang ik te verwijlen Maria be...

Op het feest van de heilige Maximiliaan Kolbe. “Memo” (Guillermo) Sarasa sj is een Colombiaanse medebroeder die ik leerde kennen tijdens mijn  laatste vormingsjaar in de Sociëteit van Jezus - ook wel derde jaar genoemd, dat we samen deden in Chili. Enkele jaren geleden lanceerde hij een wel heel bijzonder initiatief. Ik vond de inhoud van “operatie Kolbe” wat vreemd. Tot Memo mij er de ontstaansgeschiedenis van vertelde. Memo leerde de jezuïeten kennen tijdens een studieverblijf in Frankrijk. Na de Geestelijke Oefeningen (G.O.) te hebben gedaan, keerde hij terug naar zijn land om in te treden. Hij deed studies in Rome om zich te specialiseren in de Bijbel en is thans professor aan onze universiteit in Bogotá. Maar Memo is ook zanger, muzikant, componist en schilder. Kort voor zijn derde jaar begon hij aan een doctoraat. Zijn derde jaar was een moeilijke ervaring, in het bijzonder de 30-daagse retraite. Zo vreugdevol als ze de eerste maal in Frankrijk was geweest, zo tr...

Zo eenvoudig kan het zijn. Leven is samen. Voor mekaar. Gedeeld.

Indien de duivel een mens met  bijzondere bitterheid wil aanvallen en bestoken, dan verkiest hij om ’s nachts tewerk te gaan Ignatius

Ben jij bereid om te leren uit je ervaring? Zeker weten?

  Ignatius stelt voor om minstens één maal per dag tijd uit te trekken voor het levensgebed . Zelf spreekt hij van gewetensonderzoek . Andere benamingen zijn bewustzijns- of aandachtsonderzoek , of nog “ bidden met het vijfde evangelie ” Het gaat over een moment van biddende stilte om terug te blikken op de voorbije tijd, aan de hand van drie puntjes : dank u, sorry en aub. 3. Alstublieft Het danken en vragen om vergeving maken dat je een meer aangescherpt bewustzijn hebt van wat leven en dood en dood concreet betekenen in jouw leven. Er is nu plaats voor het maken van voornemens . Hiermee ga je nog een stap verder in die erkennende en ontvangende houding en in dankbaarheid. Deze derde etappe is het ogenblik om je werkpunten aan te bieden aan de Heer en ook om steun te vragen daar waar je nu met grotere duidelijkheid ziet dat je die nodig hebt.

Ignatius stelt voor om minstens één maal per dag tijd uit te trekken voor het levensgebed . Zelf spreekt hij van gewetensonderzoek . Andere benamingen zijn bewustzijns- of aandachtsonderzoek , of nog “ bidden met het vijfde evangelie ” Het gaat over een moment van biddende stilte om terug te blikken op de voorbije tijd, aan de hand van drie puntjes : dank u, sorry en aub. 2. Sorry                                    Na gedankt te hebben, wordt het zinvol om ook te kijken naar de schaduwzijden van je bestaan: wat is er niet goed verlopen in de  voorbije periode? Wat heeft er op het niveau van de diepere affectieve bedding leegte, droefheid, onrust nagelaten? Waar ben je geen bron van leven geweest, maar heb je eerder iets van “dood” aangereikt of ervaren. In de mate dat je groeit in het dankbare bewus...

Het mag nog zo goed bedoeld zijn. Te veel is te veel. Wijsheid en leefbaarheid hebben alles te maken met mate.

Ignatius stelt voor om minstens één maal per dag tijd uit te trekken voor het levensgebed . Zelf spreekt hij van gewetensonderzoek . Andere benamingen zijn bewustzijns- of aandachtsonderzoek , of nog “ bidden met het vijfde evangelie ” Het gaat over een moment van biddende stilte om terug te blikken op de voorbije tijd, aan de hand van drie puntjes : dank u, sorry en aub. 1. Dank u Eerst je herinneren wat in de voorbije dag reden is om te danken , hoe klein of onbenullig ook. Je bewust worden van datgene dat leven, vreugde, rust, volheid …  heeft gebracht.  Het gaat hier  over sporen van leven. In de mate dat je je er bewust van wordt dat een ervaring, persoon, gewoonte … je doet groeien in je menszijn zal je er ook voor kunnen kiezen om  dat soort ervaringen meer plaats toe te  kennen in je leven. Deze eerste fase is de belangrijkste.  Danken betekent  immers dat je je heel uitdrukkelijk gaat plaatsen in verbondenheid met Diegene w...

Voor het tijdschrift “Liefke” schreef ik een overweging over “Trots die dankbaar maakt”. Hier vind je uittreksels (8/8) Betekent dit dat trots gevaarlijk is en beter te mijden? Beslist niet. Trots kan een mens doen groeien. Alleen, trots is geen eindpunt. Het is goed inzicht te krijgen in wat je kan en hebt. Ook als dat hebben en kunnen verschillend zijn van wat je verwacht had.  Vervolgens is het ook goed je er bewust van te worden en te blijven dat je veel van het goede dat je te beurt is gevallen te danken hebt aan een ander. Zo kan je doorgroeien tot een dankbaar mens: dankbaar omdat die persoon, die ervaring, je genen of gewoon het leven zoveel goeds hebben mogelijk gemaakt. Hoe hard je er vaak ook zelf hebt voor geknokt. Het had inderdaad anders kunnen uitdraaien. Zo maakt dankbaarheid mogelijk dat trots uitmondt in nederigheid. Op zijn beurt doet nederigheid je dan weer groeien in ontvankelijkheid voor nog meer goeds dat zich aandient in je leven waar je dan,...

Voor het tijdschrift “Liefke” schreef ik een overweging over “Trots die dankbaar maakt”. Hier vind je uittreksels (7/8) Trots kan een hellend vlak zijn. Dat geldt trouwens in twee richtingen. We zagen net hoe trots kan leiden tot arrogantie, hoogmoed en dus eenzaamheid.  Maar er is ook een andere variant. Sommige mensen zijn erg gevoelig voor trots. Ze vinden veel hebben en kunnen het belangrijkste dat er is. Tegelijk menen ze oprecht van zichzelf dat ze nauwelijks iets hebben of kunnen. Althans, van dat soort hebben en kunnen waarmee ze graag zouden willen uitpakken. De vervelende conclusie kan dan zijn dat je minder waard bent dan die anderen die toch zo veel meer hebben en kunnen dan jij.  Zo kan, vreemd genoeg, trots ook leiden tot gevoelens van minderwaardigheid. Niet meteen wat je nodig hebt om een gezonde relatie uit te bouwen met andere mensen en om gelukkig te zijn. Nikolaas Sintobin sj

Voor het tijdschrift “Liefke” schreef ik een overweging over “Trots die dankbaar maakt”. Hier vind je uittreksels (6/8) Meer dan eens schrijven we, geheel of gedeeltelijk, op eigen conto wat ons eigenlijk zo maar te beurt is gevallen. Dan kan een dynamiek op gang komen die van trots een valkuil maakt.  Het zelfvertrouwen dat de trots bevordert kan verworden tot zelfingenomenheid en zelfs hoogmoed: ik héb en kán meer dan anderen en dus bén ik ook meer dan anderen. Ik sta boven hen verheven.  Deze zoete illusie kan voldoening geven. Probleem is wel dat het niet waar is dat je meer waard bent dan die andere mensen. De rauwheid van het leven zal niet nalaten je hier steeds opnieuw aan te herinneren.  Bovendien kan die hoogmoed een eenzaam wezen maken van jou. Wie zich verheven meent boven anderen heeft het namelijk moeilijk om met die anderen echt in contact te treden van gelijke tot gelijke. Nikolaas Sintobin sj

Welkom in onze gestreamde eucharistieviering (via zoom) komende zondag om 9u30 op www.onlinemis.nl Homilie voor de 14de zondag door het jaar A Zach. 9, 9-10        Ps. 145        Rom. 8, 9. 11-13       Mt. 11,25-30     Een geleerde priester-theoloog ging voor in de eucharistie ergens in een klein dorpje. Hij was ontevreden over zijn preek. Hij vond dat hij er niet in geslaagd was de finesse van de evangelielezing uit te leggen. Na afloop kwam er een oud dametje naar hem toe. Het was een eenvoudige vrouw die enkel maar lagere school had gelopen. Theologie en exegese waren aan haar niet besteed. Oh, meneer pastoor, wat een mooie preek heeft u toch gegeven , zei ze met grote dankbaarheid. Wat vond u er dan wel zo mooi aan , vroeg de verwonderde priester. Ze gaf hem vervolgens een uitleg over de evangelietekst die zo diepgaand en uitgepuurd was dat de priester er stil van werd....