Is intuïtie aangeboren of kan je het ook aanleren? 2/9


Voor LFK schreef ik een essay over intuïtie. Hier enkele uittreksels – 2/9

Intuïtie, wat is dat eigenlijk? Van de Amsterdamse filosoof Baruch Spinoza (1632-1677) leerde ik iets over een welbepaalde vorm van intuïtie. Voor hem is intuïtie de hoogste vorm van intelligentie. Zo hebben sommige mensen een buitengewone intuïtie voor wiskunde. Als je hen een complex wiskundig probleem voorlegt, weten zij meteen het antwoord. Andere mensen moeten zo’n vraagstuk stukje voor stukje ontleden om zo, hopelijk, geleidelijk tot een oplossing te komen. Niet zo voor wie zo’n wiskundige intuïtie heeft. Die ziet het meteen.

De intuïtie zoals Spinoza ze omschrijft, is iets wat aangeboren is. Je hebt ze, of je hebt ze niet. Dat ligt anders met het soort intuïtie waarop ik een beroep doe bij het schrijven (zie mijn eerste bijdrage van twee dagen geleden). Dat is intuïtie die je, alvast tot op zekere hoogte, kunt aanleren en steeds meer verfijnen. 

Hoe dan? Daar gaan de volgende stukjes over!

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

Carla zei…
Luisteren naar je lichaam - innerlijk luisteren is een afstemmen op. Het is misschien wel een vorm van leren onderscheiden. Mijn intuïtie spreekt en daar vertrouw ik op. Dat vertrouwen is niet een vanzelfsprekend iets, twijfel speelt een rol. Twijfel kan vele redenen hebben, het kunnen obstakels worden en mijn intuïtie kan fijnmazig worden. Intuïtie geeft bescherming en het opent nieuwe klanken.
e.harland-hazebroek zei…
Het aanvoelen als er iemand anders iets heeft, buiten gezichtsveld. Ik denk wel dat er al een zekere betrokkenheid moet bestaan. Een wildvreemde is meer "attrnt" zijn.

Meest gelezen

Vier tips van Ignatius van Loyola over leven met het coronavirus

Bijzondere plekjes om God te vinden

Het verschil tussen echte en bedrieglijke godsdienst, ook in tijden van coronavirus