Bart vertelt waarom hij toch blij is bij de dood van opa


Gisteren postte ik de homilie bij de uitvaart van opa Jean. Vandaag deel ik met u het gedichtje dat zijn kleinzoon, Bart, 11 jaar, schreef voor het gedachtenisprentje.

 Liefste opa.

Vorige week speelden we samen badminton.
Je kon het zo goed dat ik telkens verloor.

Nu verlies ik opnieuw. Ik verlies mijn opa,
mijn beste vriend. Hij is onvervangbaar.

Maar toch ben ik blij. Ik ben blij
dat ik zo een lieve, fantastische opa heb gekend,
die bovendien nog zo veel kon.

Nu vieren we feest. Niet dat we het leuk vinden.

Maar we vieren feest in opa’s plaats.
Want nu is hij blij dat hij in de hemel is, het paradijs.

Ik zal je nooit vergeten, opa. Want ik zie je graag.


Bart

Reacties

Meest gelezen

Een abdijkerk zonder tabernakel, kan dat?

Nikolaas Sintobin sj openhartig over zijn reactie op verkiezing paus Benedictus

Latijnse liturgie in de eenentwintigste eeuw, kan dit eigenlijk nog?