Mag de waarheid gaten vertonen? - Waarheid in tijden van internet (13/15)


Op 17 februari 2017 gaf ik een voordracht aan de theologiefaculteit van de KULeuven over “Waarheid in het digitale tijdperk”. Enkele uittreksels. (13/15)

Waarheid als onaffe, interactieve dynamiek 


De gedigitaliseerde mens verlangt dat zijn stem wordt gehoord. Meer nog dat hij zelf zijn bijdrage kan leveren tot deze dynamiek.

De postmoderne mens gelooft niet langer in een definitief, alomvattend antwoord. Het besef groeit dat het mysterie wel degelijk bestaat en dat de waarheid zich niet laat opsluiten in menselijke waarheidsuitspraken. Vandaar dat het mensendiscours gaten mag en dient te vertonen. Een mensendiscours kan niet pretenderen de volmaakte en definitieve uitdrukking te zijn van die waarheid. Het kan wel een aanbod zijn waarmee je in dialoog kan treden. Een aanbod dat bewust lege ruimtes bevat die je zelf mag invullen om je zo die waarheid eigen te kunnen maken.

Dit derde criterium nodigt uit tot nederigheid. Het gaat over vragen stellen, elementen van antwoord aanbieden in een gezamenlijk zoekproces,  eerder dan over definitieve stellingnames of sluitende antwoorden. Volledigheid wordt vaak echt niet verwacht.



Reacties