Waarom echte nederigheid zo veel op trots lijkt


Ik denk dat bij het proberen van veel dingen er meer bescheidenheid dan trots komt kijken: bijvoorbeeld, jezelf presenteren als een dwaas omwille van Christus; of jezelf honderd procent geven aan een taak die nog nooit eerder verricht is. Ik denk dat het nederigheid vereist om jezelf in een positie te plaatsen – met de bedoeling dat anderen Christus meer liefhebben – waarin anderen van je zullen profiteren en je als een soort van “gemakkelijk doelwit” zullen zien. 

In feite zal de echt bescheiden persoon vaak heel trots overkomen want hij denkt niet aan zijn image of aan wat anderen van hem denken. Hij zal zich volledig toeleggen op zijn taak, op zijn leven; onverschillig voor wat anderen van hem denken, niets gevend om of er wel of niet over hem gepraat wordt. 

Dit lijkt op trots, maar ik denk dat het veel echte nederigheid vraagt om zo te handelen.

Walter J. Ciszek sj

Reacties

Anoniem zei…
De paus die ik het meest bewonder zei van zichzelf: 'Ik ben niemendal' Hij was het die de vensters van de Kerk opende en contacten legde met onze Kerkelijke Broeders en met Joden.
St. Paulus van het Kruis ondertekende een van zijn brieven: 'Niets'
Waar vinden we dat ook in de brieven van de Apostel Paulus?
Zelf heb ik het moeilijk gehad dat Job na zulk een beproeving zei: 'Ik
leg mijn hand op
mijn mond.
Nederigheid is wel trots als men het anderen oplegt.
Anoniem zei…
Je hoeft jezelf niets op te leggen, gewoon jezelf zijn en de ander kan het woorden geven. Als je daar lering uit wil trekken is dat aan de persoon die daar waarde aan hecht. In nabijheid zijn is een wisselwerking en dat heeft een waarde.
Trots en hoogmoed zijn niet hetzelfde en net zo min gaat de vergelijking op tussen moedig zijn en de drang om zich te onderscheiden. Wanneer begint het één en houdt het ander op en hoe kunnen wij dit onderscheiden want naast bedrog is er ook nog zelfbedrog. Maar ik betwijfel dat de vraag op zich tot een oplossing leidt wel integendeel want het gevaar bestaat dat men zich gaat verschuilen achter een nederig imago en elke zweem van zelfbewustzijn en vertrouwen, voldoening en gezonde trots gaat bekampen. Dat is dan het spiegelbeeld van de hoogmoed maar in essentie niet anders.
Anoniem zei…
Nederigheid vraagt wel een zekere stevigheid,een geaard zijn (humilitas,humus).
Zonder een zijn van zelfbeeld,dogma's en ego heeft een mens constant zelfbevestiging nodig.
Los komen van ons ego is de boodschap.
Afgescheidenheid noemt Meister Eckhart dit.
Het opent niet enkel de weg naar God maar zorgt ook voor een authentieke oprechte relatie met onze medemens.
Ingrid Hoet.
Anoniem zei…
Zonder een "vrij" zijn van zelfbeelden bedoelde ik.
Anoniem zei…
Nederigheid is derhalve een beweging van boven naar beneden,vraagt vrijheid en stevigheid en dit alles kan verward worden met wat ik eerder hoogmoed dan trots zou noemen.
I.Hoet

Meest gelezen

Naar de wortels van de lach (1/3)

Het verschil tussen humor en cynisme of sarcasme

Reality-TV en de verschijning van Jezus aan het meer van Tiberias