Verbeelding als toegansgweg naar de historische werkelijkheid

  
Een van Ignatius’ aanwijzingen voor ons gebed is een plaatsvoorstelling te maken: ‘met mijn innerlijk aanschouwingsvermogen de concrete plaats zien’. Niet beginnen met onze verstandelijke vragen. De scene in mij toelaten. Horen wat er gezegd wordt, zien wat er gedaan wordt. Kan ik deel uitmaken van deze scene? Welke relatie heb ik ermee? Wat is mijn plaats erin?

Waar het om gaat: je verbeelding gebruiken om je in te leven in het tafereel waarover je nu gaat bidden. De passage uit het Evangelie die het gebed ondersteunt is niet alleen maar de vrome herinnering aan een gebeurtenis uit het verleden. Het is het mysterie van een voorval uit Jezus’ leven, dat voor degene die het beschouwt iets wordt dat nu gebeurt.

Piet van Breemen sj en Hans van Leeuwen sj

Reacties

Anoniem zei…
Ja, dat is het spanningsveld waarin we leven, de verbeelding en de werkelijkheid.
Wie leidt wat in banen vraagt naar hoop en vertrouwen en wie weet dat Gods zegen helpt.
Wij leven in een bureaucratische wereld dat inbreuk kan maken op de verbeelding van de mens die wil bijdragen.
Het individu wordt bedolven onder regels en innerlijke kracht vindt wegen. Dat is de blijvende hoop en het noodzakelijke vertrouwen. De verbeelding is niet naïef ze leeft eeuwig.
3 februari 2022 om 10:38
Truus zei…
Moeilijk om iets wat lang geleden plaats vond een plaats in het heden te geven.Maar we doen dit steeds ook herinneringen van vroeger komen soms terug.Dus je moet de bijbelverhalen ook een plaats geven en proberen wat je er nu mee kunt.God was er altijd al.
3 februari 2022 om 14:41
Cecilia zei…
Verbeelding verrijkt de realiteit.
Bijbellezingen verrijken mij leven in zijn geheel.
9 februari 2022 om 01:57
Een reactie posten

Meest gelezen

Nieuw boek Nikolaas Sintobin sj: een commentaar op "Het verhaal van de pelgrim"

Afbeelding
Dit boek bevat de spirituele autobiografie van Ignatius van Loyola (1491 – 1556). In zijn oude dag beschrijft de stichter van de jezuïeten via talloze anecdotes zijn zoektocht naar God: herkenbaar, schokkend, ontroerend, grappig. Het is een unieke inwijding in de onderscheidingswijsheid van  Ignatius: met je verstand lezen in je hart om te achterhalen waartoe God je uitnodigt, met de vreugde als kompas. In onderstaande video-clip vertel ik een onwaarschijnlijke anecdote die Ignatius verhaalt en die, hoe vreemd ook, een keerpunt werd in zijn innerlijk groeiproces. Klik hier om deze clip te bekijken of klik op onderstaande afbeelding. Klik hier om het boek te bestellen (22,99€)
Meer lezen

Geen seks, geen gegniffel - Een getuigenis zoals een ander

Afbeelding
Een groepje jonge studenten. Ze vertellen over wat hun ter harte gaat, de een na de ander. Het gesprek gaat naar de diepte. Een meisje toont de ring die ze aan haar vinger draagt. Ze legt heel sereen uit dat ze die gekregen heeft tijdens een eucharistieviering. Hij symboliseert de verbintenis die ze aangegaan is om geen seksuele betrekkingen te hebben voor het huwelijk. De anderen luisteren aandachtig. Geen spoor van gegniffel. Het is een keuze zoals een ander. Dat respecteer je.
Meer lezen

Wat is de echte vreugde? Het onthutsende antwoord van Franciscus van Assisi - citaat

Afbeelding
Morgen vieren we het feest van de heilige Franciscus van Assisi. Onderstaande vertelling komt uit de Fioretti, een bundel van verhalen over het leven van Franciscus. Wat hij hier vertelt over de echte vreugde is adembenemend. De echte vreugde B roeder Leonardus heeft verteld dat de zalige Franciscus bij Maria ter Engelen eens broeder Leo riep en zei: Broeder Leo, schrijf op. Deze antwoordde: Ik sta klaar. Schrijf op, zei hij, wat de echte vreugde is. Er komt een bode die vertelt dat alle professoren uit Parijs tot de orde zijn toegetreden.    Schrijf op: dat is de echte vreugde niet. Ook alle prelaten van over de Alpen, aartsbisschoppen en bisschoppen; ook de koning van Frankrijk en de koning van Engeland. Schrijf op: dat is de echte vreugde niet. Ook vertelt hij dat mijn broeders naar de ongelovigen zijn gegaan en hen allen tot het geloof bekeerd hebben en ook dat ik zo'n grote genade van God heb gekregen dat ik zieken genees en veel wo...
Meer lezen

Twee redenen waarom protestanten zo houden van de ignatiaanse spiritualiteit - videoclip met Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
  Dit is een clip uit de Pauscast ' Waarom dankbaarheid je leven verandert " van de KRO-NCRVI, waarin ik, samen met Romy Kersten, te gast was. Aanleiding was onze boek: Dankretraite. 31 dagen danken . Tijdens het gesprek vroeg Stijn Fens me hoe het komt dat dit boek, net als de andere door mij geschreven boeken over ignatiaanse spiritualiteit, uitkomen bij een protestantse uitgeverij. Mijn antwoord was kort en bondig. Klik hier of op onderstaande afbeelding om het te horen. Je kan dit boek kopen via deze link (22,99€).
Meer lezen

Waarom het goed is "maar een mens" te zijn: homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Afbeelding
Mijn homilie voor deze zondag 26ste   ZONDAG DOOR HET JAAR Ezechiël 18,25-28.    Psalmen 25(24),4bc-5.6-7.8-9.    Filippi 2,1-11.    Matteüs 21,28-32. Maakt u wel eens ruzie? Misschien wel zó dat u na afloop niet erg fier bent op uzelf? Hoe verloopt zo’n ruzie dan? Preciezer, hoe eindigt zo’n ruzie? Als ze ten minste beëindigd wordt. De ervaring leert dat ruzie maken op zich meestal niet zo erg is. Integendeel soms. Het kan mensen dichter bij elkaar brengen. Niet zozeer het ruzie maken op zich. Wel de daaropvolgende verzoening. Op voorwaarde dat die er komt. Het is indrukwekkend wat het aanbieden van excuses kan teweeg brengen. Ik herinner met het van toen ik leerkracht was. Als ik tijdens een les een fout had gemaakt of even uit de bocht was gevlogen en ik gaf dat toe, dan lieten mijn leerlingen meteen blijken hoezeer ze dit op prijs stelden. Je merkt het in het gezin, tussen vrienden, tussen onbekenden op straat, net...
Meer lezen

Hoe de bijna-dood-ervaring inzicht kan verschaffen in wat vergeving is - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
Hier vind je mijn homilie voor deze zondag. 24 ste zondag door het jaar (A) Sir. 27, 30-28, 7                      Ps. 103            Rom. 14, 7-9               Mt. 18, 21-35 Je hoort er regelmatig van: bijna-dood-ervaringen: mensen die de dood in de ogen hebben gekeken maar het er toch levend hebben van afgebracht. Of nog, mensen die erg ziek zijn geweest en die uiteindelijk genezen zijn. Vele van deze mensen hebben iets bijzonders. Vaak kunnen ze er niet over zwijgen. Ze zijn zo dankbaar dat ze nog leven. Ze ervaren elke dag als een geschenk. Ze beseffen dat ze net zo goed dood hadden kunnen zijn en zijn erkentelijk voor wat ze bestempelen als een tweede kans die hen is gegeven. Ze hebben de indruk van veel intenser te leven, van meer te genieten. Ze zijn z...
Meer lezen

Podcast met Nikolaas Sintobin sj over zijn commentaar op "Het verhaal van de pelgrim", de autobiografie van Ignatius van Loyola

Afbeelding
In deze podcast met journalist Joop van der Elst vertel ik uitvoerig over het wellicht meest verbazende geschrift van Ignatius, waarbij ik een commentaar schreef.  In zijn "Verhaal van de pelgrim" vertelt Ignatius van Loyola de ene anecdote na de ander. Het is het ontroerende verhaal van zijn ontdekking van hoe je kan Gods wil op het spoor kan komen in je leven. Dat is bij hem gegaan met indrukwekkende en soms verbijsterende horten en stoten. Die kunnen verbazen en soms zelfs schokken. Vandaar dat ik tussen de tekst in een honderdtal stukjes commentaar en uitleg geef bij al die anecdotes. Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit gesprek te beluisteren. Klik hier om dit boek te bestellen .
Meer lezen

Wat er echt nodig is om in te treden in een abdij en er vervolgens ook te blijven - Vader abt vertelt

Afbeelding
Vader abt was erg bezorgd. Er waren heel wat jonge mannen die in de abdij intraden. Maar er waren er ook heel wat die, na enige tijd, de gemeenschap opnieuw verlieten. Telkens hadden ze goede redenen om weg te gaan. Het waren enkelingen die bleven. Op een dag was hij hierover aan het tobben toe hij voor zijn ogen iets zag gebeuren dat hem klaarheid verschafte: een vossenjacht. Het arme dier rende door het veld, achtervolgd door een meute honden en, op een zekere afstand, de jagers. Het beest liep voor zijn leven met de blaffende honden achter hem aan. Maar de abt merkte op dat, naar het einde toe van die luidruchtige bedoening, er maar enkele honden overbleven. De andere hadden de achtervolging opgegeven. De ene was aan het rusten, een ander was aan het snuffelen en nog anderen waren leuk aan het ravotten. Wanneer uiteindelijk de jacht ten einde was ging de abt naar een van de jagers toe en stelde hem deze vraag: hoe komt het dat bijna alle honden afgehaakt hebben en dat die twee h...
Meer lezen