Onderscheiden in tijden van crisis: wat te doen met voorheen gemaakte keuzes? (2/6)


Onlangs schreef ik een bijdrage  over Onderscheiden in tijden van crisis. In de leer bij Ignatius van Loyola. Enkele uittreksels
  
Een eerste concrete suggestie van Ignatius over omgaan met crisis gaat over keuze.

Vijfde richtlijn.  In een tijd van troosteloosheid moet men nooit verandering aanbrengen in de voorne­mens en in het besluit waartoe men de dag vóór die troosteloosheid of bij de vorige vertroosting ge­komen was, maar er vastbesloten en standvastig in zijn.  Want zoals het bij vertroosting meer de goede geest is die ons leidt en raad geeft, zo is het bij troosteloosheid de kwade geest.  Met zijn raadgevingen kunnen wij niet de weg inslaan die uitkomst biedt. (G.O. nr 318)


Als je je in een acute situatie van crisis,  dan kan de spontane neiging zijn om door bepaalde keuzes hier zo snel mogelijk een einde aan te maken. De raad die Ignatius hier geeft is net omgekeerd: het is beter je te onthouden van het maken van keuzes. Houd je liever aan de beslissingen die je voordien genomen hebt, in tijden van troost. Toen had je vaste grond onder de voeten.  Die heeft je toegelaten om op verantwoorde wijze te onderscheiden en te kiezen. Nu zit je in het duister. De ervaring leert dat dit niet eindeloos duurt. Wees geduldig en wacht tot je in rustiger vaarwater komt. Dan kan je opnieuw onderscheiden wat je te doen staat.

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

G.J.van Dam- Kievit zei…
Wat een wijze man Ignatius van Loyola. Kunnen we nog veel van leren.
e.harland-hazebroek zei…
Het overviel me. Voor de mis (Amsterdam) kennismaking met de priester die na diaken huwde,toch door zette.Ondanks dochter.op facebook schreef zijn vrouw het niet zo leuk te vinden. In plaats van de pastoor was hij er ineens.
Ik kon mijn gedachten er niet bij houden. De consecratie kwam vreemd over.ik dacht aan zijn vrouw.
Na de mis dacht ik aan de sympathieke homo pastoor,al jaren priester die zo graag verder wilde. Ik dacht "is dit een kleine curie"? De Paus houdt ons op de been
En ik had zo'n afkeer (alles draaide en ik gaf over. Nog nooit gebeurd.)
Dacht aan mijn man: Dat is trouw !!
Blij met Ignatius want ik dacht al de kerk te laten voor wat het is.
Je optrekken aan Petrus met schoonmoeder? Een heel andere situatie.
Hoet Ingrid zei…
Het vraagt enige kracht maar inderdaad in mijn eigen leven ervaar ik dat het in moeilijke verwarrende periodes,in sluimerende conflicten met onze geliefde naasten het best is om alles te laten zoals het is.
Het is best om gemaakte engagementen niet te wijzigen en vooral om de weg open te laten voor de werking van de Geest.
Niets afsluiten,geen eigen beslissingen nemen,u laten leiden....

Meest gelezen

Hoe omgaan met een onuitstaanbare maar heilige zuster - op het feest van de heilige Theresia van Lisieux

Houdt God in het bijzonder van mij persoonlijk?