Amal

Amal is een vrouw van rond de 50. Zij werkt als onderdirectrice in ons college van Beirut. Zij is gehuwd en moeder van 2 jongvolwassen zonen. Beiden wonen in het buitenland. Het is bepaald niet zeker dat zij nog ooit terugkomen. Dé droom van alle jonge mensen in Libanon is om het land te verlaten. En wie kan, die doet het. In het bijzonder de christenen.

“Sinds de laatste oorlog met Israël leef ik alsmaar in angst. Er is altijd gevaar. Die voortdurende angst voor mijn leven en voor dat van mijn dierbaren weegt. Ik heb geen vertrouwen meer in de mensen van mijn land. Maar ik vertrouw wel op God. Ik haal kracht uit mijn gebed. Ik weet dat God zorgt voor mij en voor mijn gezin.”

“Nu ja, vervolgde Amal, iedereen heeft wel ergens schrik voor. Dat zal bij jullie ook wel zo zijn.”

Goede vraag. Wat maakt mij angstig? En belangrijker nog, in wie of in wat heb ik vertrouwen?

Reacties

Meest gelezen

Wat is de echte vreugde? Het onthutsende antwoord van Franciscus van Assisi - citaat

Waarom je soms beter werkloos toeziet - Wijsheid (?) van Balsasar Gracián sj

Onderscheiding van de geesten voor beginners: over welke "geesten" heeft men het? - Joe Tetlow sj(1/3)

Waarom keuzes ertoe doen - aangrijpend tekenfilmpje

Ups en downs, voorwaarde voor geestelijke groei. Hoezo?! - Uitleg van Nikolaas Sintobin sj bij bijzondere vaststelling in Ignatius' autobiografie

Hoe onderscheidend omgaan met je gevoelens? - Onderscheiding voor beginners (2/3)

Waarom christenen niet geloven in de God van Plato en Aristoteles - Homilie voor deze zondag

5000 journalisten opsluiten in de Sixtijnse Kapel?