Improvisatie

“Ieder die tot Mij komt, naar mijn woorden luistert en er naar handelt, ik zal u duidelijk maken op wie hij gelijkt. Hij gelijkt op de man die bij het bouwen van zijn huis diep had gegraven en het fundament had gelegd op de rotsgrond. Toen de stortvloed kwam, beukte de storm op dat huis, maar had niet de kracht om het te doen wankelen, omdat het zo goed gebouwd was.

Wie luistert maar niet doet, gelijkt op de man die zijn huis op de grond bouwde zonder fundering; de storm beukte erop en ogenblikkelijk stortte het in en de verwoesting van het huis was volledig.” (Lc 6)

Inspelend op de beurscrisis begon Benedictus, bij de opening van de Synode over het Woord van God eergisteren, te improviseren. Hij verwees naar bovenstaande tekst en gaf als commentaar:

“We zijn getuige van de ineenstorting van de grote banken: geld verwijnt, verandert in niets. Al die dingen die de indruk geven de echte realiteit te zijn waarop we kunnen rekenen, blijken realiteit van tweede orde te zijn. Wie zijn leven hierop bouwt, op voorwerpen, succes, op alles wat zichtbaar is, bouwt op zand.

Enkel het Woord van God is het fundament van alle werkelijkheid. … We moeten dan ook onze definitie van realisme veranderen. De realist is hij die het Woord van God erkent, een werkelijkheid die zo zwak lijkt, het fundament van alles. Realist is hij die zijn leven bouwt op deze grondvesting die blijft, voorgoed.”

Een beetje overdreven? Of gewoon een gelovige analyse van de gebeurtenissen van deze dagen?

Dat er gebouwd is op zand, dat wordt zo langzamerhand een pijnlijke evidentie. Wat die rotsgrond dan wel mag zijn? Als ik even kijk naar de maatregelen die nu wereldwijd genomen worden dan lees ik woorden als solidariteit, bescherming van de zwakkeren, vertrouwen en veiligheid voor allen, “vaderlijke” figuren …

Voor de hand liggend, als je ernaar streeft om de beurschaos te bezweren! Inderdaad. Toevallig ook woorden die we terugvinden in het Woord van God.