Postmodern




Het is moeilijk om met jongeren – en minder jongeren - rechtstreeks in gesprek te gaan over God. Dit geldt a fortiori voor Jezus. Nalv een vormingssessie over ignatiaanse spiritualiteit en pedagogie deed iemand me opmerken dat de persoon van Ignatius van Loyola best goed kan “verkocht” worden. Door zijn moderniteit, zijn herkenbaarheid, zijn menselijkheid, de ups and downs die hij gekend heeft …

Is het niet net daarom dat de Katholieke Kerk zo’n sterke traditie van heiligenverering heeft uitgebouwd?! Mooie en aantrekkelijke mensen in de schijnwerper plaatsen. Het is gewoon leuk om stevige levensverhalen te horen. Het verschil tussen deze heiligen en de nepheiligen die onze cultuur ons probeert op te dringen is dat deze echte heiligen je bovendien nog iets kunnen bijleren: hoe gelukkig worden, hoe geluk delen, hoe meer leven en beminnen … Niet aan de oppervlakte en voor eventjes. Maar in de diepte en duurzaam.

De kunst en de uitdaging is om te vertrekken van die menselijkheid om vervolgens vérder te gaan en door te stoten naar de gelovige dimensie. Even voorzichtig en respectvol als duidelijk en expliciet. Heerlijk postmodern.

Stel je even voor. Binnenkort wordt de “grootste Belg” heilig verklaard!

Reacties

Meest gelezen

Bestaat atheïsme echt? Het antwoord van Lode Van Hecke, abt van Orval

Het sterfbed als leessleutel voor de ontmoeting met Jezus - homilie van Nikolaas Sintobin sj

Hoe een capucino het verschil kan maken als je van de ene dag op de andere invalide wordt: het getuigenis van Jurjen