Born to create drama (2/3)


Het zijn zo’n schatjes.”

Ongetwijfeld. Maar die schatjes kunnen op een schattige manier als duiveltjes uit de hoek komen.

Je wordt als mens geboren. Tegelijk is het een levenslange opdracht om meer mens te worden.


Reacties

Anoniem zei…
Beslist duiveltjes-gedrag. Dit kind heeft deze handelwijze beslist ergens gezien maar heeft het niet uit zichzelf op die leeftijd.
Belangrijker voor mij in dit filmpje is de vraag: welke krachten zullen de vader/man en moeder/vrouw in zichzelf naar boven halen om met de verrassing die nog op hen wacht in de wasmand om te gaan? Hoe zullen ze reageren naar elkaar toe, welke woorden, blikken, gebaren zullen zij stellen? En als het kind erbij betrokken wordt, hoe reageren ze op haar?
Mens worden doe je aan elkaar.
Han zei…
Schatjes, duiveltjes, allemaal beelden en verwachtingen.
Dit plot is niet door een kind bedacht, maar door de regisseur van het filmpje die hier zijn eigen gedachten vormgeeft en naar ik aanneem volwassen is. 'Young' slaat wellicht niet op leeftijd maar op beginnend regisseur zijn.

Blijft voor ons allen de opdracht tot menswording.
Wie ben ik echt?
Anoniem zei…
Inderdaad, de regisseur, maar wat blijft er hangen in dit kind? Hoe draagt dit soort ge-acteer bij tot haar volwassen wording? Hoe onschuldig is het om een kind dit soort toneelstukjes te laten doen? Ik zou niet willen dat mijn (klein)dochter voor zo iets gebruikt werd.
silvana zei…
Kinderen worden mijns inziens niet slecht of duivels geboren. Het is wat wij (als ouders) van ze maken. Wij geven het voorbeeld en wij leren ze wat goed en slecht is. Laat ons daarom leiden door het goede in de hoop dat onze kinderen opgroeien als maatschappelijk sociaal betrokken medemensen die respect hebben voor al wat leeft en dat koesteren wat hun dierbaar is.
Ik heb al een paar 'duiveltjes' zien passeren in deze serie. Ik hoop dat ik als mama dergelijke gedachten en/of acties in mijn kinderen niet aanwakker.
Anoniem zei…
Toch even toevoegen dat je als ouders een bijzonder grote maar niet alle verantwoordelijkheid draagt voor wie onze kinderen worden. We leggen fundamenten, begeleiden en sturen tot op zekere hoogte maar we hebben de groei en het product van onze inspanningen niet in de hand.
Ik ben ook een moeder.
silvana zei…
Hoi Anonymous, je hebt gelijk met wat je zegt. Het zou ook niet goed zijn als we de hand in alles willen blijven hebben. We moeten ze ook vrij laten. Maar als de basis goed is, dan zullen en kunnen ze, hoop ik, daarop terug vallen als dat nodig is. En dan is onze moederschoot groot.