Over de dictatuur van het ... genieten


In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie. (3/10)
  
Binnen een cultuur van het tijdelijke, het veranderlijke en het onzekere gaan jongeren spontaan teruggrijpen naar de talrijke vormen van genot die vrij beschikbaar zijn. Het mag dan kortstondig zijn, je kan het wel consumeren wanneer je dat zelf wil. Al vervult het niet echt, het maakt de leegte draaglijk … De kickcultuur. Je weet dat het niet veel voorstelt, maar je hebt het ten minste gehad. Vele vormen van “onlust” kunnen zo vrijwel onmiddellijk gekalmeerd worden door “genotsmiddelen” (alcohol, smartphone, internet, snoep en koek, medicatie, drugs …). Wie niet geniet is een sukkelaar. Het is je eigen schuld als je niet geniet. Afwezigheid van genot, je (tijdelijk) ongelukkig voelen heeft geen plaats, moet vermeden worden.

We leven als het ware in een  dictatuur van het genieten.

Genieten op zich is goed.  Maar de alom beschikbaarheid van dit genot kan leiden tot een grote verarming, omdat het de toegang naar een dieper niveau van leven dreigt te bemoeilijken.

Vandaag is voor vele jongeren diepere en duurzame vreugde onbekend en hoe dan ook onwaarschijnlijk. Het is net die vreugde waaraan het Evangelie appeleert. 

Reacties

Anoniem zei…
Inderdaad, de stilte of te wel de verveling van het niets om handen hebben kan er voor zorgen dat ik 'grijp' naar de z.g.n. verzadiging. Wanneer dat niet voor handen is dan haalt het mij uit die gewoonte weg. Vroeger kreeg ik niet meteen een snoepje als ik er naar vroeg omdat ik niets te doen had en dan ging ik tekenen of in de zandbak spelen. Als je jong bent trekt veel je aan en op een gegeven moment leer je dat je een keuze kunt maken omdat het beter is voor je gezondheid. Heel fijn als je zeggenschap hebt over hetgeen waar we mee verleidt worden.

Meest gelezen

Een abdijkerk zonder tabernakel, kan dat?

Nikolaas Sintobin sj openhartig over zijn reactie op verkiezing paus Benedictus

Latijnse liturgie in de eenentwintigste eeuw, kan dit eigenlijk nog?