Is opvoeding het best beschermend?


In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie. (5/10) 

Het is van het grootste belang om op te voeden vòòr iets, eerder dan tegen iets. Opvoeding dient niet in de eerste plaats preventief, defensief of reactief te zijn, beschermend tegen alle mogelijke reële of ingebeelde gevaren. Angst en wantrouwen zijn de slechtste raadgevers. Het is veel  levengevender om op  te voeden vanuit positieve idealen.

Sleutelwoord is in de opvoeding dient te zijn vertrouwen, en als het even kan, “proactief” vertrouwen : een vertrouwen dat vérder gaat, dat niet moet verdiend worden maar dat zo maar gegeven wordt. Vertrouwen dat risico’s durft nemen.

Als er één plaats is waar dit vertrouwen fundamenteel is, is het de relatie ouder-kind. Ook voor pubers en adolescenten (tot ver in de 20), hoe stoer, onverschillig of ongenaakbaar ze zich kunnen voordoen, behoren de ouders doorgaans tot de meest belangrijke en zeker betrouwbare personen, als ze al niet de belangrijkste personen zijn.

Reacties

Anoniem zei…
In wezen geeft vertrouwen hebben in een stevige basis mee en dan kan je vallen en pijn verdragen en een pleister op de wond laten leggen. De tijd tikt en het hart idem, dus het leven gaat door.
Het vertrouwen wordt onterecht geschonden door een echtscheiding.
Het leven brengt vaak dat vertrouwen terug.
waarom moet je de anderen tekort doen: omdat alles anders verloopt dan je had gedroomd ?

Meest gelezen

Ontdek het nieuwe Ignatiuslied

Wie is God? En wie ben ik ...