"In alle dingen"

Nooit nam ik aan een internationale bijeenkomst deel waar het thema transport zo centraal stond. Ik kan me ook niet herinneren ooit zo’n goede logistieke ondersteuning gehad te hebben als van de Poolse medebroeders. Orlando, de generale assistent, moest onbedingd terug naar Rome om er een ander vliegtuig te nemen naar de USA. Geen nood. Hij is reeds onderweg in een auto met 2 Poolse medebroeders die de wagen op de 21-uur durende rit zullen besturen. Mogelijks wordt er een busje naar Berlijn ingelegd. Zo ja, dan neem ik het. Het wordt hoe dan ook een avontuurlijk reis, waarschijnlijk niet met het vliegtuig. Of toch? Straks na de mis en het ontbijt wordt de knoop doorgehakt. Hoe dan ook heb ik hier een bed klaarstaan en kan ik aanschuiven aan tafel. Ik ben hier thuis, ook, indien nodig, voor de komende dagen. Het is goed medebroeders te hebben.

Orlando Torres sj is een van de deelnemers aan onze bijeenkomst in Gdynia. Hij is Puertoricaan en assistent van onze Generale Overste voor de vorming van de jonge jezuïeten en voor de promotie van de roepingen. Onlangs was Orlando op bezoek in Vietnam. Daar weet men geen blijf met het hoge aantal roepingen. De – doorgaans goed gevormde - kandidaten (130 op dit ogenblik) moeten een voorprogramma van 4 jaar volgen. Voor volgend jaar staan er meer dan 20 op de wachtlijst. 80 % van de Vietnamese SJ zijn in vorming. Er zijn daar gewoon te weinig oudere jezuïeten … Het feit dat de Kerk af te rekenen heeft met veel vervolging van het regime blijkt in Vietnam eerder een stimulerende factor. “In Vietnam houden de jonge mensen ervan om te lijden voor hun geloof”, zo stelde Orlando. Vreemd? Ik denk het niet. Dit gegeven is zo oud als de Kerk. Niets is zo sterkend en zuiverend geweest in de 2000-jaar oude geschiedenis van de Kerk als vervolging en martelaarschap. Laten we niet vergeten dat de Ker...

Gisteren, in het vliegtuig naar Warschau, zat ik naast een Indiër. Hij bestempelde zichzelf als een agnost met hindoe-achtergrond. Dit belette hem niet om gedurende de hele vlucht geanimeerd te vertellen over zijn visie op godsdienst en over de uitdagingen waarvoor India staat. De man was even kritisch als authentiek. Zowel naar zijn eigen traditie als naar het Christendom en de Islam. De grote bijdrage van het Christendom tot de Indische samenleving vond hij de daadwerkelijke inzet van christenen voor de armen en rechtelozen. Jezus vond hij de mooiste mens die er ooit geleefd had en voor Moeder Theresa had hij een grenzenloze bewondering. Van de moslims waardeerde hij dan weer hun zin voor onderlinge verbondenheid en broederlijkheid en hun bijdrage tot de culturele bloei van India. Hij had ook bikkelharde kritiek op de Kerk en wat hij haar “proselitisme” noemde, alsook op het Westerse superioriteitsgevoel tav de rest van de wereld. Zelf kwam ik in het gesprek nauwelijks aan de bak en ...