Strijd

Sinds enkele dagen veblijf ik in “Villa Manrèse”, ons bezinningscentrum, een beetje buiten Parijs. Samen met Arnaud, een medebroeder-jaargenoot, en Christine, een zuster van een ignatiaanse congregatie die in hetzelfde jaar als wij beiden is ingetreden, begeleiden we hier een keuzeretraite: 9 volle dagen, met een avond en een ochtend ervoor en erna.

Er zijn 10 deelnemers. De jongste is 20. De oudste 38. Meer dan 10 is niet mogelijk, gezien de intense begeleiding die wordt aangeboden (2 individuele begeleidingsgesprekken per persoon per dag). Samen met de 4 dagelijkse persoonlijke meditaties, ochtendwijding, eucharistie, en een tot twee gezamelijke vormingsmomenten per dag, maakt dit een meer dan gevuld programma.

Het is heel intens. Voor de jongeren én voor de begeleiders. Sommigen zullen waarschijnlijk komen tot een “élection”: keuze voor het priesterschap, religieus leven of huwelijk. Meer in het bijzonder, doorheen de dynamiek van de Geestelijke Oefeningen die hen wordt aangeboden, kan het gebeuren dat zij de “élection” echt ontvangen in hun gebed.

Ik vind het aangrijpend.

Jonge mensen met een groot geloof. En ook met twijfels. Het een sluit het ander niet uit.

Jonge mensen die in geloof weten dat het de Heer is die hen het antwoord kan geven op de vraag die zij zijn.

Jonge mensen die zich willen toevertrouwen, ook al is er heel wat weerstand en strijd.

Jonge mensen van deze tijd die verlangen te leven vanuit Iemand die is van en voor alle tijden.