Ooit

Lange jaren verzorgde Marc haar thuis, tot zij moest worden opgenomen. 7 jaren lang ging hij haar trouw bezoeken. Snel was er geen echt contact meer. Maar Krista bleef zijn beminde vrouw.

Op het doodsprentje staat onderstaande tekst, geschreven door Marc. Nooit las ik in zo weinig woorden zo’n intensiteit aan pijn, liefde, hoop en geloof.

Mijn dolend, onnoembaar gemis,
kende je mij niet meer ?
Sinds lang
meende ik het te lezen
in je verbaasde ogen.

Wist je niet meer
dat jij en ik
eén leven waren
waarin er niets kan zijn
dat niet aan jou doet denken ?

Droomde je nooit
dat ooit
iets op ons wacht,
iets zonder pijn,
iets zonder einde ?

Reacties

Meest gelezen

Deze blog en de blogger gaan er even tusssenuit, maar laten je niet alleen

Gebed is niet nuttig. Wat is het dan wel?

Acht dagen in stilte bidden met de Bijbel, wat doet dat met een mens - getuigenis van Nikolaas Sintobin sj

Geloven christenen in Maria? Een antwoord van Nikolaas Sintobin sj

Ignatius van Loyola: de moed om te kiezen voor het onzekere - anecdote - animatiefilm

Waarom de bij gelukkiger is dan de adder - Wijsheid (?) van Balsasar Gracián sj

Een vreemd mannetje waar iets heel bijzonders van uitgaat - feest van de gedaanteverandering - verrassende tekenfilm

Over trots die dankbaar maakt - Een nieuwe serie van Nikolaas Sintobin sj (1/8)