Ooit

Lange jaren verzorgde Marc haar thuis, tot zij moest worden opgenomen. 7 jaren lang ging hij haar trouw bezoeken. Snel was er geen echt contact meer. Maar Krista bleef zijn beminde vrouw.

Op het doodsprentje staat onderstaande tekst, geschreven door Marc. Nooit las ik in zo weinig woorden zo’n intensiteit aan pijn, liefde, hoop en geloof.

Mijn dolend, onnoembaar gemis,
kende je mij niet meer ?
Sinds lang
meende ik het te lezen
in je verbaasde ogen.

Wist je niet meer
dat jij en ik
eén leven waren
waarin er niets kan zijn
dat niet aan jou doet denken ?

Droomde je nooit
dat ooit
iets op ons wacht,
iets zonder pijn,
iets zonder einde ?

Reacties

Meest gelezen

Nieuw boek Nikolaas Sintobin sj: een commentaar op "Het verhaal van de pelgrim"

Wat er echt nodig is om in te treden in een abdij en er vervolgens ook te blijven - Vader abt vertelt

Geen seks, geen gegniffel - Een getuigenis zoals een ander

Twee redenen waarom protestanten zo houden van de ignatiaanse spiritualiteit - videoclip met Nikolaas Sintobin sj

Wat is de echte vreugde? Het onthutsende antwoord van Franciscus van Assisi - citaat

Bestaat atheïsme echt? Het antwoord van Lode Van Hecke, bisschop emeritus van Gent

Waarom het goed is "maar een mens" te zijn: homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Hoe de bijna-dood-ervaring inzicht kan verschaffen in wat vergeving is - Homilie van Nikolaas Sintobin sj