Jonge christenen (5)

Onlangs hield ik een voordracht over “Bouwen aan de Kerk van morgen. Geloofsvorming voor en met jongeren vandaag”. Ik gaf er een profielschets van jonge christenen vandaag en enkele aandachtspunten voor jongerenpastoraal. Graag deel ik in een aantal afleveringen mijn reflectie met u.

5. Jongeren hebben nood aan identiteit. Ze zoeken ijkpunten. Liefst eenvoudige en duidelijke. Ze verlangen vaste grond onder de voeten, in een cultuur die hen geen referentiekader biedt. Het is niet toevallig dat vele nieuwe bewegingen in de Kerk zich, onder meer, kenmerken door een sterk moraliserende reflex en door nadruk op visibiliteit en uitwendig waarneembare herkenbaarheid.



Dit geldt zowel voor christenen als voor anderen.


 Bv. : Een tijdje geleden was ik op bezoek bij vrienden. Zij geven hun zoon een volstrekt vrijzinnige opvoeding. Het kind was dan ook bij de vrijzinnige scouts. De laatste jaren was er in die scoutsgroep een veel strikter uniform ingevoerd, was er meer aandacht gekomen voor de formatie, vlaggengroet en dergelijke meer. De ouders vonden dit problematisch en gebruikten woorden als reactionair en rechts. Probleem hierbij is wel dat hun zoontje dat heerlijk vindt.


 Bv: Studie in USA waaruit blijkt dat “traditionele” ordes en congregaties met koorgebed en habijt significatief meer rekruteren dan de meer "moderne/progressieve".


Aan de ene kant is er een grote druk naar conformiteit. Maar tegelijk is “anders” toch zo aantrekkelijk en hip.


De globalisering en de groeiende multiculturaliteit en multireligiositeit roepen vragen op naar de eigen identiteit. Als godsdienstleerkracht vond ik de aanwezigheid van moslimleerlingen in de klas eerder een voordeel dan een nadeel. Vanuit de dialoog met die leerlingen kwam regelmatig plots de vraag: “Maar wij, waar geloven wij eigenlijk in?”


Delen