"God ziet mij". Ja, maar hoe?


Hoe kijk Jij naar mij?

Deze schijnbaar eenvoudige vraag stelt ons de heilige Ignatius, als wij ons klaarmaken om te bidden. God kijkt inderdaad naar ons, maar hoe kijkt God naar mij? Kijkt God naar mij als  naar een probleem, ergerniswekkend of de moeite niet waard?

Ouders verloren onlangs hun dochter ten gevolge van baarmoederkanker.  Het was een aangename dochter, niet meteen overdreven godsdienstig. Zij had ijverig haar leven en carrière uitgebouwd, en had een zo goed als vaste relatie. Haar ouders deden al wat binnen hun mogelijkheden lag om hun dochter door haar verschrikkelijk korte ziekte heen te helpen. Maar vooral schonken ze haar al hun liefde. Zo werd hun dochter zich bewust van de diepte van hun liefde,  zoals zij dit voorheen nooit beseft had. En niet alleen dit. Ze begon in te zien hoe ook zoveel andere mensen van haar hielden – vrienden, collega’s en toevallige kennissen. Missen, gebeden, wenskaarten stroomden toe, en er vloeide menige traan.

Ik kwam langzaam tot het inzicht dat men van haar hield, niet omdat zo geniaal was of zelf zoveel met de anderen bezig was, maar eenvoudig omdat zij er was. Dat was voldoende.

En ik zag ook dat het voor God, om mij te beminnen, voldoende is dat ik deel uitmaak van zijn schepping. God ziet iedereen  als ‘zeer goed’ (Gen 1, 31), dus ziet God ook mij als zeer goed.

Brian Grogan sj

Reacties

Meest gelezen

Leg mijn tranen in uw fles