Op stap met vijf mooie jonge vrouwen: grensverleggend!



Onlangs sprak ik pastorale verantwoordelijken van het bisdom Brugge toe bij de start van het nieuwe jaar. Ik blikte, vertrekkend van vier video’s, terug op het voorbije jaar om daar inspiratie uit te halen. Graag enkele uittreksels. (3/8)
Een jaar geleden kreeg ik een telefoontje. Of ik het een goed idee vond om een retraite te geven in een abdij, aan 5 bekende Nederlandse jonge vrouwen, en wel voor de televisie. Mijn reactie was meteen enthousiast. We zijn niet bedrogen uitgekomen. Voor mij is deze televisieserie een van de sterkere ervaringen uit mijn apostolisch leven geworden die mij, tot op vandaag, veel hoop en enthousiasme geeft. Waarom? 
  1. Ervaring van inculturatie en creativiteit
De geschiedenis van het christendom is er een van inculturatie, vernieuwing en creativiteit.  Ik hield het niet voor mogelijk dat het televisiegenre van de reality-televisie een geschikt medium zou zijn om te evangeliseren. Wel ik heb mijn mening moeten herzien.
De Evangelische Omroep heeft van deze 100% spontane en authentieke opnames spannende en humoristische realitytelevisie gemaakt met daardoorheen enkele christelijke, evangelische draden geweven. Honderdduizenden mensen hebben ernaar gekeken. Mensen waarvan maar weinigen tot onze klassieke kerkgangers behoren. Mensen die niet bereid zijn om te luisteren naar de pastoor of naar de dominee. Maar die wel benieuwd zijn naar hoe hun gelijken-rolmodellen zo’n spiritueel avontuur aangaan en daar heel wat uit opsteken. Totaal ongezien en ongebruikelijk. 
Letterlijk grensverleggend, en wel in driedubbele zin.
ð  Met dit initiatief zijn we, qua doelpubliek, naar de grens van de kerken getrokken, en zelfs over die grenzen heen gegaan.
ð  Bovendien hebben we ook een aantal taboes doorbroken: geestelijke begeleiding voor de camera … Stel je even voor. Ok, met duidelijke afspraken en een ploeg van televisietechnici die allen zelf belijdende christenen waren en het avontuur van binnenuit meevolgden. Maar toch, echt wel grensverleggend. Of nog, Geestelijke Oefeningen voor mensen die zichzelf niet of nauwelijks als christen beschouwen. Geen taboes doorbreken om taboes te verbreken. Wel omdat het ons duidelijk leek dat dit het was wat de Geest ons vroeg te doen.

ð  Ten slotte ging het over een samenwerking tussen orthodoxe protestanten (EO) en de jezuïeten. Wie iet of wat vertrouwd is met kerkgeschiedenis, weet hoe grensverleggend dit is. Maar dat is het toch waar onze paus ons toe oproept?

Reacties

Unknown zei…
Er vinden nog hééél mooie initiatieven plaats in de Paulusabdij in Oosterhout. Zelf kwamen wij in contact met de Gemeenschap Chemin Neuf via de Kanaweek. Voor veel echtparen is dit een aanrader. Jammer dat dit minder gekend is in Vlaanderen. In Wallonië en Brussel is er reeds een Gemeenschap. In afwachting van een Vlaamse ankerplaats blijven we in contact met Oosterhout.
Anoniem zei…
ik heb genoten van je samenwerking met de prostestanten, ik weet nog dat ik boos werd in de mini-retraite omdat ik me voelde aangesproken om Luther te gaan verdedigen, maar goed je hebt toen goed uitgelegd hoe dat stond met de sj en de kerk, ik heb het toen goed begrepen, voordien snapte ik niets van jullie gehoorzaamheid aan de kerk, ik kan het nu anders bekijken en heb ik minder moeite met jullie ideeen, , bedankt , een boosheid minder, Mariette

Meest gelezen

Hoe de bekering van een jezuïet kan leiden tot de bekering van een paus

Het onwaarschijnlijke verhaal van Bakhita - Moed om te leven (1/8)