Franciscus over verschil tussen optimisme en hoop (video met vertaling in NL)

Ziehier enkele uittreksels uit de homilie van Paus Franciscus tijdens de Eucharistie van 9 september 2013.

Jezus is de hoop. Hij maakt alles nieuw. Het is een doorlopend wonder. Hij heeft niet enkel wonderbaarlijke genezingen verricht: dat waren enkel maar tekenen, tekenen van wat Hij nu doet in de Kerk. Het wonder waardoor Hij alles nieuw maakt: wat Hij doet in mijn leven, in jouw leven, in ons leven. 

Hij herbouwt. En wat Hij opnieuw bouwt, dat is net de reden van onze hoop. Christus is het die alle mooie dingen van de schepping vernieuwt. Hij is de reden van onze hoop.

En deze hoop misleidt nooit. Hij is immers trouw. Hij kan Zichzelf niet verloochenen. 

Dit is de deugd van de hoop.

Reacties

Anoniem zei…
Het is zo. Ten diepste is het misschien irrationeel. Denk Christus weg bij wijze van experiment en alle hoop verdwijnt. Stel dat het allemaal niet waar zou zijn. Dan is er geen uitgang uit het labyrinth, geen verlossing. Geen doorgang in het smalle en benauwende gat van het sterven. Opgesloten in een grottenstelsel van inktzwarte duisternis, eeuwig stikkend en eeuwig zonder hoop, geen uitgang. Christus is zelf de hoop, de hand van de Voorganger die uitgestoken wordt en leidt naar het Leven. God heeft Zich ontfermd, kennelijk in het volle besef van dit alles. Wie zou meer weet en inzicht hebben aangaande la condition humaine dan de Schepper van diezelfde mens, van zijn eenzaamheid, zijn angsten en zijn strijd? En Hij schonk Christus, Zichzelf in Christus. Ik zal niet sterven, ik ga de nacht in. En er doorheen. Ik hoop op Hem.