Biecht

Tijdens een bijeenkomst van vormselcatechese blikten 4 kinderen met hun catechiste onlangs terug op het bezinningsWE dat ze net achter de rug hadden. Twee jongens haalden spontaan de biecht aan als hét sterk moment van het WE. “Dat al je zonden dan vergeven zijn”, legde er eentje uit.

Een grootmoeder vertelde me dat ze met haar kleinkind van 9 jaar in de vasten naar een priester was gegaan om te biechten. Na afloop bood ze het kind aan om eveneens te biechten. Na een korte uitleg ging het jongetje op haar uitnodiging in. Na afloop, huppelend aan haar zijde, zei hij: “Oma, volgend jaar gaan we weer biechten hé”. Het was de eerste maal dat het kind het sacrament van de verzoening had ontvangen. Het was dolgelukkig.

Alle sacramenten zijn wonder en mooi. De onbevangenheid van kinderen maakt dat ze dit haarfijn aanvoelen.

“Als gij niet opnieuw wordt als de kleine kinderen, zult gij het Rijk der hemelen zeker niet binnengaan”, zegt Jezus in Matteüs 18.