Niemand is veroordeeld tot middelmatigheid. Oordeel zelf (video)


Elk op zijn manier, elk op zijn niveau. Niemand is veroordeeld tot middelmatigheid. 

Als het maar gebeurt. Uitmuntendheid is voor iedereen!
                                                                                                                              

Reacties

Anoniem zei…
Hoe weet je, voel je ook of je je middelmatigheid overstijgt of dat je je forceert? En hoe kan je jongeren aanzetten tot meer dan middelmatigheid wanneer ze goed als "goed genoeg" ervaren en je als buitenstaander meer mogelijkheden in hen ziet?
21 november 2013 om 09:16
Anoniem zei…
Hartelijk Dank U voor inspirerende idee ons aanmoedigen om onze specialiteiten, uitmuntendheid, ontdekken en ten dienste stellen voor onszelf en onze naasten.
Zo net heb ik gelezen in Nieuwsbrief van: NCDO "Wereldburgerschap Kennisplatform Voor Mondiaal Onderwijs".
"WERELD & IK",
" Lesgeven over wereldburgerschap, Hoe doe je dat?
" aanbod leermiddelen" .

p.s.
Gratis nieuwsbrief van NCDO en veel informatie is over hoe belangrijk is voor ons om: "Wereld Denken", en in "Wereld participeren ".
redeneren:
Mijn hartelijk dank voor Nikolaas Sintobin SJ voor zo inspirerende idee, om naar "grotere" zoeken "boven alledaagse".
Dank zij Uwe idee ben ik met andere belangstelling de Nieuwsbrief van NCDO" Wereldburgerschap" gaan lezen, en voor mogelijkheden voor mij zoeken, in informatie daar vermeld.

21 november 2013 om 11:35
Anoniem zei…
Wat is er mis met middelmatigheid ? Ontdoe het van z'n negatieve bijklank en lees het als "het midden houden". De Boeddha wees al op het belang van de "middenweg", extremen hebben hem niet geleid tot inzicht en wijsheid. Zijn geest en gezondheid leden onder de extreme inspanningen als yogi, of hij sufte in weelde in het paleis als prins. Het probleem is dat onze maatschappij geen middelmatigheid (in de zin van het midden houden) meer duldt, alles moet perfect zijn, extreem goed, subliem en velen stappen daar in mee. We zien de gevolgen : depressies, burn-out op 50 of jonger, lichamelijke en psychische overspannigen en klachten enz. Het midden houden wil niet zeggen dat we ons best niet moeten doen om vooruit te gaan, maar ken je zelf en houdt het binnen je haalbare mogelijkheden, zo kan je vele kwaliteiten ontwikkelen i.p.v. één of twee extreem goed en de overige niet.
21 november 2013 om 13:55
Anoniem zei…
De eisen van de maatschappij liggen zo hoog, dat je er gewoon geen lol meer kunt in hebben/beleven! Als de normen & waarden anders zouden zijn, zoals levens-ervaring is belangrijker dan een diploma, tijd voor stilte en gebed, is belangrijker dan de 20 marathons te winnen, een villa te bouwen, een luxe pastorij te hebben, de beste Ipod enz.. noem maar op. Als al die materiële bezittingen en grote ego's naar het vriespunt zouden dalen, dan kan de meer menselijke waarden en normen tot ontwikkeling komen. Zodat de wereld/mensheid meer om elkaar bekommert zijn, in plaats bekommert op hun aanzien/like's of status, dan zou de aarde een beetje hemel kunnen worden, en de kerk ook! Ik wil gerust middelmatig zijn, ik wil zelfs nog minder zijn dan middelmatig. Weet je ik wil nog liefst niets zijn! :) Het is maar wat je nastreeft, menselijkheid, naastenliefde of, aanzien en macht? Mijn keuze is gemaakt, maar zijn er nog die deze keuze durven maken? Goed weten als je deze keuze maakt, dat je er dan grotendeels alleen voor staat? Want, de boodschap brengen waarvoor Jezus gestorven is, is een kruisweg met veel nagels! En prettig is dat niet te noemen in deze moderne tijd waar materieel bezit en aanzien troef is. De weg van Jezus word beschreven als eenzaam/woestijn, dat klinkt niet zo aanlokkelijk! Maar, de rijkdom die je ervoor terugkrijgt van God, is geen Ipod, luxe pastorij, villa, applaus en veel likes enz. maar wel een hart en ziel dat rust in vrede! Geef mij dan maar die rust! De rest is voor mij geen stuiver waard!

Tinus
21 november 2013 om 21:36
Anoniem zei…
je kan je misschien afvragen of middelmatigheid als dusdanig echt bestaat. Wat is middelmaat precies?
je kan ergens heel slecht in zijn, en ook ergens heel goed in zijn. Maar daartussen fluctueert er zoveel.
De "middelmatige prestatie" van de topsporter bestaat ook. Ik denk dat het wel voldoening kan geven om het beste uit jezelf te halen, wat het beste dan ook is.
22 november 2013 om 11:18
Anoniem zei…
Idee delen alstublieft: "middelmatigheid en uitmuntendheid".
Voor mij is "mijn middelmatigheid" als ik in toestand ben zonder belangstelling voor een of meer idealen bijvoorbeeld.
Voor mijn dierbaren, en of voor bepaalde idealen dat in wereld gaande zijn, zoals de acties van organisatie voor behoud van schatten van Planeet Aarde,
omdat Planeet Aarde levend wezen is en wij zijn in ons leven afhankelijk van zijn.
De grote Honger in Wereld.
Oorlogen.
Door mijn belangstelling tonen bijvoorbeeld aan acties mee doen, help ik beetje mee helpen.
Uitmuntendheid moet ik nog leren.
Voornemen is een goede start. Er zijn gradaties in uitmuntendheid.
Sinds ik deze Blog lees en zoveel leer, ben ik enthousiaster, graag vertel ik keer op keer voor mijn dierbaren,
wat ik heb nieuws geleerd, van Jezuïeten Orde en alle wijsheid, over alles, en humor en wijsheid, ik heb materiaal om te delen.
Dit maakt mij beter dan daarvoor.
Door deze Blog lezen, ben ik ook religieuzer geworden. Dankzij creatieve hulpmiddelen als Gewijde Ruimte,
en www.startdestilte.be.
is voor mij een ontdekking, hoe fijn is om meer religieus zijn, actief bezig houden.

Door deze Blog van Nikolaas Sintobin SJ lezen en leren en ook genieten van humor ,
en lezen Website IGNÏSWEBMAGAZINE, ben ik veel veel meer betrokken en enthousiaster wat met GOD te bereiken is.
Dat is voor mij stap voor stap de weg naar mij uittillen uit mijn middelmatigheid, en beetje leren stap voor stap "uitmuntendheid".
Mede deze eisen aan mezelf door mezelf opgesteld, ben ik heel tevreden.
22 november 2013 om 13:48
Anoniem zei…
prachtig voorbeeld van " plus est en vous"! Van "uitmuntendheid": vanuit de eigen "munt", zijn lichaamsbouw zou hem kunnen aanzetten om niet te joggen;en toch doet ie het maar. En hopelijk zal hij er nadien blij om zijn, zal hij er "deugd" aan beleven.
Iets gelijkaardigs vind ik bij de arbeiders met verschillende talenten (1,2,5) in het evangelie. De minst getalenteerde doet er niets mee; en dat wordt niet geapprecieerd door de baas.
25 november 2013 om 11:14
Een reactie posten

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

Afbeelding
De Verrijzenis komt niet zomaar uit de lucht vallen. Er gaat een lange, bewogen geschiedenis aan vooraf. Ook nadien, tot op vandaag, blijft er werk aan de winkel. Het kwaad is weliswaar overwonnen. Het is nog niet uitgeschakeld. Negen maanden heeft Garri Bardin gewerkt (lees gevouwen en geknipt) aan deze stop-motion. Het resultaat grijpt naar de keel.  Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze schitterende animatiefilm te bekijken.
Meer lezen

Het vaak vergeten eerste deel van de biecht (Hoe biechten? 2/3)

Afbeelding
Wijlen kardinaal Carlo Maria Martini sj was aartsbisschop van Milaan. Hij was een vermaard exegeet en spirituele meester met een grote pastorale bekommernis en ervaring. In onderstaande tekst geeft hij enkele waardevolle tips over “Hoe biechten?”. Vermits de tekst tamelijk lang is, heb ik hem opgedeeld in drie stukken. HOE BIECHTEN? SUGGESTIES VAN (WIJLEN) KARDINAAL CARLO MARIA MARTINI SJ (2/3) Je plaatsen voor Gods barmhartigheid Naar mijn mening omvat deze dialoog in essentie twee onderdelen: het eerste noem ik confessio laudis, dat wil zeggen belijdenis in de oorspronkelijke term van het woord. Ook hier kan men uitgaan van een paradox: als het elke keer zo moeilijk is om mijn zonden uit te spreken, waarom dan niet beginnen met mijn goede daden? De heilige Ignatius zelf doet deze suggestie in zijn Geestelijke Oefeningen (GO 43) wanneer hij als eerste punt de dankzegging neemt: Heer , ik wil U in de eerste plaats bedanken omdat U mij geholpen hebt, dat en dat is gebeurd, di...
Meer lezen

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
In zijn mémoires, « Antimémoires » genoemd, vertelt André Malraux over een lang gesprek dat hij had met een oude priester. Hij stelde hem de vraag : « Wat heeft de biecht u geleerd over de mens ? » Het antwoord van de priester luidde als volgt : « De biecht leert niets. Of misschien toch … Vooreerst, de mensen zijn veel ongelukkiger dan men denkt. En eigenlijk komt alles hier op neer dat er geen grote mensen zijn. » Best mogelijk dat Malraux de woorden van de man juist heeft weergegeven. Maar ik ben bijna zeker dat de priester nog meer heeft gezegd. In de biecht krijg je namelijk niet alleen toegang tot de schaduwzijde van de mens. « Kleine mensen maakt Hij groot », zingt Maria in het Magnificat.
Meer lezen

Hoe biechten? Tips voor mensen voor wie dit niet evident is (1/3)

Afbeelding
Kardinaal Carlo Maria Martini sj was aartsbisschop van Milaan. Hij was een vermaard exegeet en spirituele meester met een grote pastorale bekommernis en ervaring. In onderstaande tekst geeft hij enkele waardevolle tips over “Hoe biechten?”. Vermits de tekst tamelijk lang is, heb ik hem opgedeeld in drie stukken. HOE BIECHTEN? SUGGESTIES VAN KARDINAAL CARLO MARIA MARTINI SJ Inleiding Op dit ogenblik verkeert het sacrament van de biecht in de Kerk in crisis. We zijn ons hier allemaal van bewust. Men zegt dat de biechtstoelen leeg zijn, maar dat zijn ze aan de beide kanten: aan de ene kant ontbreken de biechtelingen, aan de andere kant de priesters. Er was een tijd dat de priester urenlang wachtte in de biechtstoel; toen kwam de tijd dat hij zich niet schuldig kon voelen wanneer er niemand biechtte; tegenwoordig praat men veel over de biecht maar niemand komt opdagen. Je kunt dus spreken van een geleidelijke verwijdering en de gelovigen zijn hier niet altijd de oorzaak van. He...
Meer lezen

De dubbele gedrevenheid van Thomas Merton vlak voor hij intrad bij de trappisten - Citaat

Afbeelding
  Thomas Merton (1915 - 1968) is onderweg naar de trappistenabdij van Gethsemani in de hoop er te kunnen intreden. In onderstaand fragment uit zijn autobiografie beschrijft hij wat er omgaat in zijn hart. Het is een indrukwekkende illustratie van wat ware innerlijke vrijheid betekent. Het was een vreemde gewaarwording. Kilometer na kilometer werd mijn verlangen om in het klooster te zijn sterker – het werd bijna onvoorstelbaar. Dat ene idee had me volledig in zijn greep. En toch, vreemd genoeg, groeide tegelijkertijd mijn innerlijke vrijheid en mijn innerlijke rust. Wat als ze me niet zouden aannemen? Dan zou ik naar het leger gaan. Maar zou dat geen ramp betekenen? Helemaal niet. Als het klooster me uiteindelijk zou afwijzen en ik dienstplichtig zou worden, zou dat zonder twijfel Gods wil zijn. Ik had gedaan wat ik kon; de rest lag in zijn handen. En hoewel mijn verlangen naar het klooster met de minuut groeide, maakte de gedachte aan een leven in een legerkamp me niet langer onru...
Meer lezen

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj

Afbeelding
In de lezingendienst van het brevier vinden we op Stille Zaterdag een boeiende uitleg van Karl Rahner sj over Stille Zaterdag. Enkele uittreksels. “Als we denken aan Stille Zaterdag, valt iets merkwaardigs op: in ons godsdienstig leven slaan we deze dag over. We vieren Goede Vrijdag en Pasen, … Wat er tussen deze twee dagen ligt, namelijk Stille Zaterdag, slaan we over. … Toch belijden we, telkens als we de apostolische geloofsbelijdenis … uitspreken: Hij is nedergedaald ter helle . En dit is de tekst die bij Stille Zaterdag hoort. … Het betekent op de eerste plaats: Jezus is waarlijk gestorven. … De dood heeft Jezus vastgehouden als in banden. Hij was in de dood. … Omdat wij uit hetzelfde hout gesneden zijn en ook midden in het leven reeds onze dood sterven, kunnen wij zijn lot niet enkel van buiten af begrijpen, maar wij kunnen het delen. Gelovend ervaren wij dat zijn nederdaling in de machteloosheid van  ons mens-zijn alle paaszaterdag-uren van ons leven geheiligd ...
Meer lezen

"Niemand is veroordeeld tot middelmatigheid" - Nikolaas Sintobin sj in gesprek met Leo Fijen

Afbeelding
In deze aflevering van Kloostergesprekken gaat Leo Fijen in gesprek met Nikolaas Sintobin s.j. over de vreugde van groeien. Want groeien betekent vaak dat je grenzen verlegt. Dat kan spannend zijn, maar juist daarin ligt een diepe vreugde verborgen. Een belangrijke valkuil is dat we ons voortdurend vergelijken met anderen. Daardoor doen we onszelf geweld aan en raken we verwijderd van onze eigen weg. In de ignatiaanse spiritualiteit – de traditie van de jezuïeten – gaat het juist om onderscheiding van geesten: leren luisteren naar de vraag waar God je uitnodigt om te groeien. De jezuïeten stonden aan de basis van het katholiek onderwijs, waarin de humaniora een belangrijke rol speelt. Niet alleen kennis staat centraal, maar vooral de groei van de mens als geheel. Onderwijs en vorming helpen om te ontdekken waar je talent ligt en hoe je daarin kunt groeien. Persoonlijke groei is geen individualistisch project. Integendeel: wie groeit als mens, kan de ander juist beter tegemoet treden in...
Meer lezen