Leven met iemand in je buik



Wie of wat draag jij met je mee?

Ben je er dankbaar om? Of net niet? Kan je eraan wennen? Wil je er aan wennen?

Hoe ga je ermee om?  Wat helpt of wat maakt het net zo moeilijk?


Is het een bron van vreugde of eerder van verdriet en ergernis?



Reacties

Anoniem zei…
Ik vind de metafoor schitterend maar het plotse vertrek van het mannetje in haar buik zonder duiding is minder geslaagd.
Ik voel mij soms "zwanger"door het leven van Christus,God in mij.
Zwanger maar ook onzwanger want Hij is leven van mijn leven.
Ook al is er een plots vertrek,dan is dit voorbereiding op iets anders.
Ook al lijkt Hij vertrokken,Hij is en blijft er steeds.
Ingrid Hoet.

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

31 dagen lang leren danken - een nieuw boek van Nikolaas Sintobin sj, geschreven samen met Romy Kersten

Waarom wilde Jezus dat de leerlingen van Emmaüs Hem niet herkenden? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Mini-cursus bidden met de Bijbel (4/4): hoe beëindig ik mijn gebedstijd ? Webinar met Nikolaas Sintobin sj

Brief van Ignatius van Loyola naar aanleiding van het overlijden van paus Franciscus - Bekendgemaakt via de goede zorgen van Nikolaas Sintobin sj

Ego flos - Zalig Pasen met Guido Gezelle

Kan je vandaag nog in Jezus geloven zoals 2000 jaar geleden? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor beloken Pasen

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj

Dé twee uitspraken van paus Franciscus die ik meeneem voor mijn persoonlijk leven - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben en blijf