Waarin verschilt het christendom van jodendom en van islam?
Gisteren ging ik voor in de wekelijkse eucharistieviering voor de studenten van Leuven. Hieronder vindt u mijn homilie. Een tijdje geleden hadden we in onze gemeenschap een gesprek over hoe, in onze cultuur, het Evangelie beleven en verkondigen. Een medebroeder zei dat hij onze tijd net daarom zo ongelofelijk boeiend vond. Immers, het verdwijnen van de christelijke cultuur, van het “normaal zijn” van het christen zijn, maakt dat we ons opnieuw, en wel in alle vrijheid, de vraag kunnen stellen: wat betekent het nu eigenlijk om christen te zijn. Deze vraag wordt nog pertinenter door de groeiende aanwezigheid van andere godsdiensten in onze contreien: wat is typisch aan het christendom, of nog, wat onderscheidt ons geloof van andere religieuze tradities. Het ligt hem niet in de moraal. Die fameuze christelijke waarden en normen, die bestaan eigenlijk niet. Preciezer, er bestaan geen typisch of exclusief christelijke waarden. In andere godsdiensten vind je dezelfde morele...
Reacties
Ergens onzeker over zijn mag, ergens bang voor zijn ook. Samen kijken naar de oorzaak van kinderlijke - menselijke gevoelens kan inzicht geven en dat lucht op. Begrippen van 'dat is van mij' en zinnen al s 'nee dat wil ik niet' geven iets aan. Vragen naar de reden geeft inzicht. Geven, nemen en delen zijn ook betekenis vol evenzo als voorzichtig zijn en wat is dat mooi.