Hoe een kind ontdekt wat genade betekent


In de veranda van mijn grootmoeder hing een schommel. Tijdens haar laatste levensjaren ging ze daar nog graag zachtjes op zitten schommelen en neuriede dan oude kerkliederen. Ik zie haar daar nog zitten met een wit hoofddoekje omgeslagen, een tegemoetkoming aan de meedogenloze opmars van de chemotherapie.

Wanneer ik als opgroeiende jongen haar opzocht, dan vroeg ze me altijd om een poosje naast haar op de schommel te komen zitten. Dan klopte ze met haar hand zachtjes op mijn been en sprak mij toe met “m’n allerliefste”. Zolang mijn grootmoeder leefde, was er altijd - ondanks al haar pijnen – voor mij een plaatsje vrij op de schommel.


Mocht iemand mij vragen om de betekenis van ‘genade’ uit te leggen, dan zou ik een tekeningetje maken van mijn grootmoeders schommel. De plek waar ik mij nooit voorzichtig moest uitdrukken of uitleg geven. Ik hoefde mij geen zorgen te maken, ongeacht wat voor ballast ik ook met me meedroeg. De schommel in de veranda, symbool van mijn grootmoeders aanwezigheid, schonk me zonder enige voorwaarde genade.

Terry Hershey

Reacties

Anoniem zei…
Ja, wonderlijk hoe mensen , mijn moeder, kennissen en familie in het leven staan en hun zachtheid en kracht uitstralen wat de ander en ook mij gerust kan stellen. Dit geeft vertrouwen. Zo heeft de dood mij vertrouwen gegeven, ik hoop dat deze vorm van genade bij me blijft.
Truus Van Dam zei…
Zelf heb ik mijn grootouders niet gekend.Maar onze kinderen hebben wel hun oma gekend ,een die altijd moest werken 5 kinderen .En mijn eigen moeder die al jong weduwe was,ik was 5 toen mijn vader overleed zei heeft het niet zo makkelijk gehad maar dat realiseer je pas als je zelf ouder word.Was wel lief voor onze kinderen.
Elisabeth zei…
'Genadeplekje', wat leuk gezegd, als kind op het tuinpad...ik zat er hoopjes zand te maken en de korreltjes rolden er weer af...later onkruid wieden op het pad, leren fietsen, wandelen met mijn moedertje. Ook de trapjes aan de voordeur, alleen in het zonnetje, de wolken wegkijken op zondag en te bedenken dat de zon er altijd wel moest zijn op zo'n dag, wat een vredige rustige heuglijke momentjes😊💫🌤️

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

31 dagen lang leren danken - een nieuw boek van Nikolaas Sintobin sj, geschreven samen met Romy Kersten

Waarom wilde Jezus dat de leerlingen van Emmaüs Hem niet herkenden? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Mini-cursus bidden met de Bijbel (4/4): hoe beëindig ik mijn gebedstijd ? Webinar met Nikolaas Sintobin sj

Brief van Ignatius van Loyola naar aanleiding van het overlijden van paus Franciscus - Bekendgemaakt via de goede zorgen van Nikolaas Sintobin sj

Ego flos - Zalig Pasen met Guido Gezelle

Kan je vandaag nog in Jezus geloven zoals 2000 jaar geleden? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor beloken Pasen

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj

Dé twee uitspraken van paus Franciscus die ik meeneem voor mijn persoonlijk leven - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben en blijf