Waarin verschilt het christendom van jodendom en van islam?
Gisteren ging ik voor in de wekelijkse eucharistieviering voor de studenten van Leuven. Hieronder vindt u mijn homilie. Een tijdje geleden hadden we in onze gemeenschap een gesprek over hoe, in onze cultuur, het Evangelie beleven en verkondigen. Een medebroeder zei dat hij onze tijd net daarom zo ongelofelijk boeiend vond. Immers, het verdwijnen van de christelijke cultuur, van het “normaal zijn” van het christen zijn, maakt dat we ons opnieuw, en wel in alle vrijheid, de vraag kunnen stellen: wat betekent het nu eigenlijk om christen te zijn. Deze vraag wordt nog pertinenter door de groeiende aanwezigheid van andere godsdiensten in onze contreien: wat is typisch aan het christendom, of nog, wat onderscheidt ons geloof van andere religieuze tradities. Het ligt hem niet in de moraal. Die fameuze christelijke waarden en normen, die bestaan eigenlijk niet. Preciezer, er bestaan geen typisch of exclusief christelijke waarden. In andere godsdiensten vind je dezelfde morele...
Reacties
Ik had dezelfde ervaring van de persoon die vorige week reageerde op bekoring (1). Het beangstigde me. Daarom liet ik bekoring (2) aan mij voorbijgaan. Het kwaad beangstigt inderdaad. Misschien ben ik zo gevoelig omdat ik de laatste weken uitermate de bekoring voel de taak die ik een half jaar terug op mij nam, omdat ik meende dat ze God behaagde, te ontvluchten, op te geven.
Daarom zou ik u willen vragen het gebed van deze anonymus 'leid mij niet in bekoring' eens te willen ondersteunen met uw eucharistisch gebed. Het zou me kracht geven die mijn eigen gebed ditmaal, zo ervaar ik het altans, niet kan schenken.
Met zeer veel dank!
We hebben allen mekaars steun en gebed nodig. Niet alleen om te weerstaan aan de bekoring. Maar ook en vooral om te groeien in nabijheid bij Heer.
En, afgesproken!