Smaak


Het was de eerste keer dat de jonge vrouw bad met de Schrift. Het was niet alleen “gelukt”. Ze had er gewoon deugd aan beleefd. Een ontdekking die naar meer smaakte. Tot haar eigen verwondering. Ze beschouwde zichzelf wel als christen, maar zeker niet als biddend of vroom.

Het was de ignatiaanse wijze van bidden die haar zo geholpen had: “Een duidelijke en tegelijk vrije structuur. Het legt je niets op helpt je wegwijs in de richting van wat jou kan helpen. Zo hoef je het niet allemaal zelf uit te vinden.”

Levende traditie heet dat. Delen

Reacties

Meest gelezen

Waarin verschilt het christendom van jodendom en van islam?

Kom, o Geest des Heren, kom - Pinkstersequentie

Waar de Heilige Geest allemaal goed voor is - Pinkstergebed van Karl Rahner sj

Hoe komt het toch dat jezuïeten zoveel investeren in onderwijs? - Serie van Nikolaas Sintobin sj over ignatiaanse pedagogie (1/6)

Een "gevallen fiets" op een Amsterdamse brug - Mijmering van Nikolaas Sintobin sj

Een God die één en ook drie is. Hoe moet je dat in Godsnaam verstaan? - Een uitleg door Nikolaas Sintobin sj

Heilig Hart van Jezus, waarover gaat dat eigenlijk over? - Vlog van Nikolaas Sintobin sj