De heikele uitdaging van de liturgische vernieuwing


Boeiende en eerlijke video-reportage over de impact van het Vaticanum II op de evolutie van de liturgie, tot op vandaag.

Als kind en adolescent heb ik dit allemaal van dichtbij meegemaakt. Met ons gezin gingen we regelmatig in Nederland naar een heel hippe mis, zoals er te zien zijn in dit filmpje. Ik vond dat heel "plezant". Het heeft me toen zeker  geholpen om blijvend graag naar de eucharistie te gaan. Vandaag zou ik daar niet meteen meer voor te vinden zijn.

De slinger gaat over en weer. Dat heet inculturatie. An ungoing story.

Reacties

Anoniem zei…
de mooiste vieringen zijn voor mij toch de oecumenische vieringen , we zijn er zo goed in bij speciale gebeurtenissen , bij diepe rouw , voor mij mag het elke week een oecumenische dienst ...waarom blijft de kerk de communie weigeren aan gescheiden mensen , maar ook aan onze oecumenische broeders in Christus , dit kan ik echt niet meer begrijpen...met gebed , Mariette.
Anoniem zei…
Heel wijs en mooi gezegd: 'de slinger gaat op en neer'. Mij spreekt als jongere die 'hippe mis' van toen totaal niet aan, maar ik snap wel het verlangen van toen waar die vorm van vieren uit ontstaan is. Het gaat er niet om elkaar te veroordelen op dit soort punten, maar om oog en oor te hebben voor elkaars taal van verlangen, ook over generaties heen. De Geest waait steeds opnieuw, en dat is het enige waar we geen concessies aan mogen doen.

Meest gelezen

De reis van de Drie Koningen, T.S. Eliot - het mooiste gedicht ooit over de Drie Koningen

Amerikaanse kardinalen zeggen Trump de wacht aan - Lees hier de tekst (in het Nederlands)

Allereerste verklaring waarom je je niet lekker voelt - Help, het gaat niet goed met mij (6/11)

Als denken belangrijker wordt dan voelen - Help, het gaat niet goed met mij (5/13)

Een weigering die plezier doet - Citaat van Theresia van Lisieux

Hoe zaai je best windmolens? - Tekenfilm

Wat is het belangrijkst: Jezus of het Heilig Sacrament - Anthony de Mello sj