Amal

Amal is een vrouw van rond de 50. Zij werkt als onderdirectrice in ons college van Beirut. Zij is gehuwd en moeder van 2 jongvolwassen zonen. Beiden wonen in het buitenland. Het is bepaald niet zeker dat zij nog ooit terugkomen. Dé droom van alle jonge mensen in Libanon is om het land te verlaten. En wie kan, die doet het. In het bijzonder de christenen.

“Sinds de laatste oorlog met Israël leef ik alsmaar in angst. Er is altijd gevaar. Die voortdurende angst voor mijn leven en voor dat van mijn dierbaren weegt. Ik heb geen vertrouwen meer in de mensen van mijn land. Maar ik vertrouw wel op God. Ik haal kracht uit mijn gebed. Ik weet dat God zorgt voor mij en voor mijn gezin.”

“Nu ja, vervolgde Amal, iedereen heeft wel ergens schrik voor. Dat zal bij jullie ook wel zo zijn.”

Goede vraag. Wat maakt mij angstig? En belangrijker nog, in wie of in wat heb ik vertrouwen?

Reacties

Meest gelezen

Waarin verschilt het christendom van jodendom en van islam?

Kom, o Geest des Heren, kom - Pinkstersequentie

Waar de Heilige Geest allemaal goed voor is - Pinkstergebed van Karl Rahner sj

Hoe komt het toch dat jezuïeten zoveel investeren in onderwijs? - Serie van Nikolaas Sintobin sj over ignatiaanse pedagogie (1/6)

Een "gevallen fiets" op een Amsterdamse brug - Mijmering van Nikolaas Sintobin sj

Een God die één en ook drie is. Hoe moet je dat in Godsnaam verstaan? - Een uitleg door Nikolaas Sintobin sj

Heilig Hart van Jezus, waarover gaat dat eigenlijk over? - Vlog van Nikolaas Sintobin sj