Palingvel

Deze week herdenkt de Kerk de Canadese martelaren: Jean de Brebeuf, Noel Chabanel, Antoine Daniel, Charles Garnier, Rene Goupil, Isaac Jogues, Jean de Lalande, en Gabriel Lalemant. Het gaat over een groepje jezuïeten dat in het midden van de 17de eeuw begonnen was met de evangelisering van de Huronen. Ze zijn op gruwelijke wijze om het leven gebracht door de Irokezen, de aartsvijanden van de Huronen.

Jarenlang hebben deze mannen in onmogelijke omstandigheden geleefd en gewerkt. Met een aan zekerheid grenzend vermoeden zagen ze hun marteldood naderen. Niettegenstaande de angst en de voortdurende vernederingen getuigen hun brieven van een danig intens geloofsleven dat zij in het diepste van hun hart rust en vreugde kenden.

Onderstaande tekst uit 1634 beschrijft Paul Lejeune sj de soms verschrikkelijke honger die de jezuïeten leden als ze in de winter samen met de Indianen op trektocht waren. Zin voor humor is hem niet vreemd.

Laat me nu ook iets zeggen over het eten. Zij zouten hun soep en bouillons niet en zijn enorm vuil. Daarom kon ik in het begin niets binnenkrijgen van het allegaartje dat ze klaarmaakten. Ik at wat scheepsbeschuit en wat gerookte paling. Tot op het ogenblik dat mijn gastheren mijn berispten omdat ik zo weinig at, en dat ik mezelf uithongerde, nog vooraleer er hongersnood kwam. En intussen richtten onze wilden elke dag feestmalen aan. In die mate dat we al heel snel door al ons brood, meel en palingen heen zaten. … In die periodes van schaarste zei mijn gastheer: “houd moed en laat je niet terneerslaan door de honger; soms zal je twee, drie of zelfs vier dagen niets te eten krijgen; houd moed … Als ik, in zo’n momenten één palingvel per dag wist te bemachtigen dan vond ik dat ik goed ontbeten, gemiddagmaald en geavondmaald had.

Aanvankelijk had ik zo’n vel gebruikt om mijn soutane te verstellen. Ik had namelijk vergeten om verstelmateriaal mee te nemen. Maar de honger werd zo groot dat ik die stukken vel opat en was mijn soutane helemaal van palingvel geweest, dan verzeker ik u dat ik met een heel korte soutane zou zijn thuisgekomen …