The Kings speech


Zonet een mooie film gezien: “The Kings speech”. Hoofdpersonnages zijn de Britse koning George V en zijn spraaktherapeut Lionel Logue. George stotterde. En wel heel sterk. Vervelend voor een koning.

Naar het einde van de film toe, in de dramatische slotscène, was ik tot tranen toe bewogen. Eerst wist ik niet goed waarom. Een korte terugblik deed me inzien waar de ontroering vandaan kwam.

George verzette zich eerst tegen zijn spraakgebrek. Hij kon zijn handicap niet aanvaarden en voelde zichzelf grondig minderwaardig. Niet vreemd dat hij telkens weer verkrampte als hij in publiek het woord moest nemen. Wat Logue, doorheen veel menselijkheid, volharding en respect, weet te bewerkstelligen is dat zijn patiënt de ernst van zijn gebrek in de ogen durft te kijken en geleidelijk aan zijn stotteren leert te aanvaarden als een echte kwetsuur.

Een gekwetste mens is een mens als een ander. Ligt de grootheid van de mens niet vaak in de wijze waarmee hij leert om te gaan met zijn beperkingen, eerder dan in zijn aangeboren of verworven kwaliteiten?

Ik denk dat het de waardigheid en dus de schoonheid van een gekwetste mens waren die me zo diep raakten.


Share

Reacties

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

31 dagen lang leren danken - een nieuw boek van Nikolaas Sintobin sj, geschreven samen met Romy Kersten

Waarom wilde Jezus dat de leerlingen van Emmaüs Hem niet herkenden? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Mini-cursus bidden met de Bijbel (4/4): hoe beëindig ik mijn gebedstijd ? Webinar met Nikolaas Sintobin sj

Brief van Ignatius van Loyola naar aanleiding van het overlijden van paus Franciscus - Bekendgemaakt via de goede zorgen van Nikolaas Sintobin sj

Ego flos - Zalig Pasen met Guido Gezelle

Kan je vandaag nog in Jezus geloven zoals 2000 jaar geleden? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor beloken Pasen

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj

Dé twee uitspraken van paus Franciscus die ik meeneem voor mijn persoonlijk leven - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben en blijf