Voor LFK schreef ik een essay over “creëren”. Hier vind je enkele uittreksels (5/8)
Creëren kan een heel persoonlijk gebeuren zijn. Vaak raakt het aan het mysterie van de diepste gedrevenheid van een mens. Het kan zo intiem zijn dat sommigen de vruchten van hun creativiteit niet met anderen willen of kunnen delen. Het is te kwetsbaar om bloot te geven aan de buitenwereld. Anderen worden juist gestimuleerd in hun creativiteit door de ontmoeting en samenwerking met mensen. Zij ervaren die als verrijkend, openend en uitdagend. Iets overeenkomstig kan gezegd worden over interdisciplinariteit. Mariet is vertrouwd met de verpakkingsindustrie en met de beeldhouwkunst; niet meteen naaste familie. Toch vlamde het creatieve vuur bij haar plots op toen zij beide met elkaar in gesprek liet treden. De ervaring leert dat dit ook ruimer geldt.
Als culturen elkaar ontmoeten en, over hun verschillen heen, bereid zijn om met elkaar in dialoog te treden, kan dit leiden tot een vuurwerk van creativiteit. De economische expansie van het Verre Oosten heeft veel te maken met het samenkomen van een oude cultuur en moderne westerse wetenschap. Eigenlijk is dit een geruststellende en stimulerende vaststelling. Het verklaart waarom verschillen en tegenstellingen tussen mensen en hun gewoontes geen probleem hoeven te zijn. Je kunt ze net zo goed als een uitdaging beschouwen en een uitnodiging tot creativiteit. Als een voorwaarde tot steeds weer nieuwe groei en ontwikkeling.
Reacties
Veel trekken zich terug.
Gelukkig bestaat er echte vriendschap.